Ο Νίκος Ανδρουλάκης υπογραμμίζει την ανάγκη για πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ στον ρόλο του πρωταγωνιστή, τονίζοντας ότι η χώρα δεν χρειάζεται απλώς εναλλαγή προσώπων, αλλά ουσιαστική αλλαγή κουλτούρας διακυβέρνησης και πορείας. Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Τα Νέα» με τίτλο «Μαζί για την πολιτική αλλαγή», αναφέρει ότι ο στόχος είναι μια νέα εποχή για τη χώρα, βασισμένη σε διαφορετικές προτεραιότητες και αξίες.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής σημειώνει πως «αυτή η μάχη δεν μπορεί να δοθεί από αυτόκλητους ‘σωτήρες’, ούτε από αναξιόπιστα και ηθικά χρεοκοπημένα συστήματα εξουσίας», αλλά «μπορεί να δοθεί μόνο μαζί με την κοινωνία». Επισημαίνει ότι ο αγώνας για το κράτος δικαίου αποτελεί κρίσιμο ζήτημα της καθημερινότητας, που αφορά τον μισθό, το κόστος ζωής, τις ευκαιρίες της νέας γενιάς και την ποιότητα της δημοκρατίας.
Ο κ. Ανδρουλάκης τονίζει ότι στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, η δημοκρατία και η κοινωνική δικαιοσύνη είναι αλληλένδετες έννοιες. «Χωρίς δημοκρατία και ισχυρό κράτος δικαίου δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη. Και χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, οι δημοκρατικοί θεσμοί αδειάζουν από περιεχόμενο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, κάνει λόγο για «βαθιά αίσθηση αδικίας και ανισότητας» που επικρατεί στη χώρα, τονίζοντας ότι όταν η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της στους θεσμούς, η δυσπιστία επεκτείνεται σε όλους τους τομείς, από την οικονομία έως την πολιτική. Κατά τον ίδιο, «στα επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αλλεπάλληλα σκάνδαλα και σοβαρά πλήγματα στο κράτος δικαίου έχουν τραυματίσει την αξιοπιστία της πολιτικής».
Κριτική για διαχείριση πόρων και θεσμικές εκτροπές
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στη διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωπαϊκών κονδυλίων, όπου –όπως λέει– «δεν υπάρχει διαφάνεια». Επικρίνει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο ανέδειξε, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα «γαλάζιο σύστημα πελατειακών εξυπηρετήσεων και πολιτικής προστασίας», καθώς και το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων που «έπαιξαν ακόμη και με τα θέματα εθνικής ασφάλειας χωρίς να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι».
Ο κ. Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις παρατηρείται «μια κυνική απόπειρα συγκάλυψης από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία», η οποία «εργαλειοποιεί τη θεσμική λειτουργία της Βουλής» για να προστατεύσει κυβερνητικά στελέχη. Επισημαίνει ότι οι θεσμικές εκτροπές παρουσιάζονται από τον Πρωθυπουργό ως αναγκαίες εκπτώσεις στο όνομα της σταθερότητας, με αποτέλεσμα «η κοινωνία να καλείται να συμβιβαστεί με την απαξίωση των θεσμών».
Καταλήγοντας, τονίζει πως όλα αυτά είναι απαράδεκτα για ένα ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και δηλώνει: «Όχι στο όνομά μας. Όχι στο όνομα μιας κοινωνίας που ασφυκτιά από τις ανισότητες. Όχι στο όνομα της νέας γενιάς που αναγκάζεται να βρει προοπτική στο εξωτερικό». Σύμφωνα με τον ίδιο, «η πραγματική σταθερότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ατιμωρησία ή την ανοχή απέναντι στην παρακμή», αλλά μόνο πάνω στην εμπιστοσύνη και τη λογοδοσία.
