Στη Βουλή φέρνει η Ευαγγελία Λιακούλη, Βουλευτής Λάρισας και Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, το ζήτημα της δραματικής κατάστασης που επικρατεί στις δομές Ειδικής Αγωγής στη Θεσσαλία και ιδιαίτερα στη Λάρισα, μετά τα συγκλονιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν δημόσια στη συνέντευξη Τύπου του Συλλόγου Ειδικού Βοηθητικού και Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής Θεσσαλίας, με τη συμμετοχή γονέων και φορέων αναπηρίας.
Η Λαρισαία βουλευτής, κατέθεσε εσπευσμένα κοινοβουλευτική ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας, μεταφέροντας τις καταγγελίες του συλλόγου που περιέγραψαν μια εικόνα που, όπως τονίζει, «δεν προκαλεί απλώς ανησυχία, αλλά ντροπή και ετεροντροπή για τον τρόπο με τον οποίο ένα σύγχρονο κράτος αντιμετωπίζει παιδιά με αναπηρία και τις οικογένειές τους».
Στην ερώτησή της, η Ευαγγελία Λιακούλη αναδεικνύει τις τραγικές υποδομές στις οποίες στεγάζονται δομές Ειδικής Αγωγής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το 1ο ΔΑΔ Λάρισας, όπου – σύμφωνα με τις καταγγελίες γονέων και εκπαιδευτικών – μαθητές κάνουν μάθημα σε προκατασκευασμένες αίθουσες και κοντέινερ, χωρίς αίθουσες ηρεμίας, χωρίς γυμναστήριο, χωρίς επαρκείς βοηθητικούς χώρους και με μία μόλις τουαλέτα για 29 παιδιά.
Παράλληλα, η Βουλευτής αναφέρεται και στην οικονομική εξόντωση των οικογενειών παιδιών με αναπηρία, επισημαίνοντας ότι γονείς καλούνται να καλύψουν από την τσέπη τους τεράστια ποσά ακόμη και για στοιχειώδη τεχνολογικά βοηθήματα. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στην ερώτηση, όταν ένα τεχνητό πόδι κοστίζει 15.000 ευρώ και η κρατική κάλυψη φτάνει μόλις τα 4.500 ευρώ ή όταν για ένα αξιοπρεπές αμαξίδιο των 4.000 ευρώ η αποζημίωση δεν ξεπερνά τα 1.500 ευρώ, τότε «η αναπηρία μετατρέπεται και σε οικονομική εξόντωση των οικογενειών».
Η Ευαγγελία Λιακούλη ζητά σαφές χρονοδιάγραμμα για την αντικατάσταση των ακατάλληλων εγκαταστάσεων, πλήρη στελέχωση όλων των δομών Ειδικής Αγωγής με το αναγκαίο προσωπικό από την πρώτη ημέρα της σχολικής χρονιάς, καθολική παράλληλη στήριξη για όλα τα παιδιά που διαθέτουν σχετικές γνωματεύσεις, καθώς και ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας στήριξης για τεχνητά μέλη, αμαξίδια και τεχνολογικά βοηθήματα.
«Η Ειδική Αγωγή δεν είναι εκπαίδευση δεύτερης κατηγορίας και τα παιδιά με αναπηρία δεν είναι αόρατα παιδιά ενός αόρατου κράτους. Ο τρόπος που μια κοινωνία στέκεται απέναντι στους πιο ευάλωτους ανθρώπους της αποτελεί τον πιο καθαρό καθρέφτη του πολιτισμού και της δημοκρατίας της, ενώ οι φορείς που έχουν την ευθύνη για την κατάσταση αυτή, καλούνται να λογοδοτήσουν», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η Βουλευτής Λάρισας.
