«Σήμερα τιμούμε τον άνθρωπο που βοήθησε τη διατήρηση της Ευρώπης σε μια στιγμή υπαρξιακής κρίσης και τιμούμε εκείνον τον Ευρωπαίο που τώρα μας ζητά να ανανεώσουμε την Ευρώπη πριν υπάρξει ένας καινούριος, μη αναστρέψιμος κίνδυνος», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην παρέμβασή του για την βράβευση στο Άαχεν της Γερμανίας, του πρώην προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, με το Βραβείο Καρλομάγνου.
Το Άαχεν δεν επελέγη τυχαία καθώς βρίσκεται στο τριεθνές σύνορο Γερμανίας – Βελγίου – Λουξεμβούργου, αποτελώντας ένα σύμβολο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η παρουσία δε του Έλληνα Πρωθυπουργού στην τελευτή βράβευσης του «Σούπερ Μάριο» αποτελεί αντανάκλαση της αναβάθμισης του ρόλου της Ελλάδας στη λειτουργία της Ευρωζώνης, καθώς και μια απόδειξη ότι «ο ελληνικός λαός απεδείχθη άξιος της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων», όπως επεσήμανε ο κ. Μητσοτάκης σε ένα σημείο της ομιλίας του.
Αφού έπλεξε το εγκώμιο του Μάριο Ντράγκι ως ανθρώπου αλλά και ως δημόσιου άνδρα που με τα λόγια του «ρύθμισε τη μοίρα της Ευρώπης», ο κ. Μητσοτάκης επικέντρωσε την ομιλία του σε τρεις πυλώνες: στην ανάγκη η Ευρώπη να «αποκαταστήσει τη δική της ικανότητα να είναι ανταγωνιστική», να «λάβει σοβαρά υπόψη την ασφάλεια με την ευρύτερη έννοια του όρου» και να «χτίσει πραγματική στρατηγική αυτονομία».
«Σήμερα γιορτάζουμε έναν από αυτούς τους πραγματικούς Ευρωπαίους, τον Μάριο Ντράγκι. Μάριο η ζωή σου έχει οριστεί από ευφυΐα, από προσωπική πειθαρχία, από θεσμική πίστη και φυσικά από το σθένος του να ηγείσαι χωρίς δισταγμούς», είπε στην αρχή της ομιλίας του ο κ. Μητσοτάκης απευθυνόμενος στον κ. Ντράγκι, αποκαλώντας τον «ηθική πυξίδα» και «πηγή έμπνευσης σχετικά με το τι σημαίνει το να υπηρετείς τα δημόσια πράγματα».
«Πάντοτε ήσουν μια ηθική πυξίδα και ίσως η μεγαλύτερη απειλή σε όλη την καριέρα σου ήταν, ότι βοήθησες την Ευρώπη να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη από πολιτικής πλευράς. Όμως υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που απαιτούν σθένος, τόλμη και την δυνατότητα να βλέπεις ξεκάθαρα. Αυτή είναι η μεγάλη κλίμακα της πρόκλησης και αυτό πρέπει να γίνει για να αντιμετωπίσουμε τα διακυβεύματα», ανέφερε ο Πρωθυπουργός, υπενθυμίζοντας τη διάσημη πια στιγμή, το 2012, όταν «ο Μάριο είπε τα λόγια που ρύθμιζαν τη μοίρα της Ένωσης: “Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι έτοιμη να κάνει ό,τι χρειαστεί για να διατηρήσει το ευρώ και πιστέψτε με, θα είναι αρκετο”».
Σε αυτό το σημείο, ο κ. Μητσοτάκης εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του όχι μόνο σε«όλους όσοι έσωσαν το ευρώ, αλλά και σε εκείνους που έπεισαν άπαντες εκείνη τη στιγμή ότι η Ευρωζώνη ήταν ενωμένη και ισχυρότερη μαζί», εννοώντας τον Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ.
«Ευχαριστώ Μάριο που μας εμπιστεύτηκες να επιμείνουμε. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ Ζαν Κλοντ, γιατί υποστήριξες τη χώρα μου σε μια εποχή που κάποιοι επέμεναν ότι δεν χώραγαν μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα. Το ταξίδι από το χειρότερο παιδί της Ευρωζώνης στην προεδρία της ευρωζώνης ήταν ένα οδυνηρό ταξίδι. Όμως ένα είναι βέβαιο: ο ελληνικός λαός απεδείχθη άξιος της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων», είπε ο Πρωθυπουργός καταχειροκροτούμενος από τους παρευρισκόμενους.
Συνεχίζοντας, ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι ο Μάριο Ντράγκι δεν τιμάται σήμερα μόνο για το τι έκανε το 2012, αλλά γιατί είχε το θάρρος να πει «στην Ευρώπη αυτό που χρειάζεται να ακούσει σε μια γλώσσα που ήταν μη διπλωματική και ειλικρινής. Αναφερόταν φυσικά στην «έκθεση Ντράγκι», την οποία χαρακτήρισε «ένα κάλεσμα για αφύπνιση αλλά και ένα λεπτομερές προσχέδιο για το τι πρέπει να γίνει», προκειμένου η Ευρώπη να ξεπεράσει τον κίνδυνο «να μην είναι ο συγγραφέας του μέλλοντος» και να γίνει ο «παθητικός θεατής αποφάσεων που θα ληφθούν αλλού».
«Αυτήν τη φορά το ενδιαφέρον είναι διαφορετικό. Δεν είναι η νότια προοπτική ενός ευρώ που καταρρέει. Η απειλή είναι πιο ήσυχη, πιο αργή και γι αυτό δύσκολα αντιμετωπίσιμη. Μιλάμε για μια σταδιακή διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης», ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης επισημαίνοντας ότι «η οικονομική ισχύς δεν είναι πολυτέλεια, η ανταγωνιστικότητα δεν είναι μια στενή οικονομική έννοια [αλλά ότι ] αυτά είναι τα θεμέλια όλων των αξιών μας, των κοινωνικών μας ιδεωδών, της δημοκρατίας μας και φυσικά ευκαιρίες για την επόμενη γενιά».
«Το 2012 αυτή η φράση “ό,τι χρειάζεται” ήταν σημαντική. Σήμερα το ερώτημα είναι τι απαιτείται από εμάς σήμερα», τόνισε ο Πρωθυπουργός και συνέχισε αναπτύσσοντας την προβληματική του η οποία βασίζεται στους τρεις προαναφερθέτες πυλώνες:
«Πρώτα απ όλα απαιτείται η Ευρώπη να αποκαταστήσει τη δική της ικανότητα να είναι ανταγωνιστική. Εάν δεν μεγαλώσουμε, δεν μπορούμε να επενδύσουμε, εάν δεν καινοτομήσουμε, θα γίνουμε εξαρτώμενοι. Εάν οι εταιρείες μας δεν μπορούν να κλιμακωθούν, οι ιδέες μας θα τεθούν σε εμπόριο αλλού. Και αν η βιομηχανία μας ασθενήσει, το ίδιο θα συμβεί και για τη στρατηγική μας ισχύ. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει ένα συγκεκριμένο μέρος όπου οι ιδέες μπορούν να γίνουν εταιρείες και οι εταιρείες μπορούν να γίνουν παγκόσμιες ηγέτιδες. Ένα μέρος όπου η καινοτομία δεν θα εξάγεται αλλά θα χρηματοδοτείται. Ένα μέρος όπου η βιομηχανία δεν θα αντιμετωπίζεται ως ένα κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά ως στρατηγική επιλογή του μέλλοντος.
Δεύτερον, η Ευρώπη πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη την ασφάλεια με την ευρύτερη έννοια του όρου. Ο ρωσικός πόλεμος εναντίον της Ουκρανίας κλόνισε την ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη στην ήπειρό μας ήταν ένα αξίωμα που δεν θα ετίθετο ποτέ εν αμφιβόλω. Αλλά η ασφάλεια σήμερα υπερβαίνει την άμυνα. Συμπεριλαμβάνει την ενέργεια, την ανθεκτικότητα στον κυβερνοχώρο, τα σύνορα, τις κρατικές υποδομές, τις εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και τη προστασία των δημοκρατικών μας θεσμών. Μια Ευρώπη που δεν μπορεί να αυπροστατευθεί, δεν μπορεί να είναι πραγματικά κυρίαρχη.
Τρίτον, η Ευρώπη πρέπει να χτίσει πραγματική στρατηγική αυτονομία. Η στρατηγική αυτονομία, όπως συζητήσαμε πολλές φορές στο Συμβούλιο, δεν σημαίνει απομόνωση, δεν σημαίνει προστατευτισμό. Δεν σημαίνει αντιαμερικανισμό. Δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη θα απομακρυνθεί από τους συμμάχους της. Αντιθέτως, μια ισχυρότερη Ευρώπη είναι ένας καλύτερος σύμμαχος. Μια πιο ικανή Ευρώπη είναι ένας πιο αξιόπιστος εταίρος. Μια Ευρώπη η οποία συνομολογεί εμπορικές συμφωνίες με άλλους εταίρους είναι μια Ευρώπη με αυτοπεποίθηση. Στρατηγική αυτονομία σημαίνει με απλά λόγια ότι η Ευρώπη πρέπει να έχει την ικανότητα να κάνει κυρίαρχες επιλογές. Δεν θα πρέπει να εξαρτώμεθα μονίμως από άλλους για τεχνολογίες που διαμορφώνουν τις οικονομίες μας και φυσικά, για ενέργεια που τροφοδοτεί τη δική μας οικονομία και τη βιομηχανία, που σημαίνει ευημερία. Η στρατηγική αυτονομία βρίσκεται στην καρδιά αυτής της προσπάθειας και αποτελεί μια πολύ σημαντική κίνηση. Το “ό,τι χρειάζεται” είναι το νέο νόημα του ότι απαιτείται ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια και ικανότητα να δρούμε υπέρ ημών», τόνισε ο κ. Μητσοτάκης προσθέτοντας ότι «η συλλογική μας άμυνα πρέπει να αποτελέσει το επίκεντρο της δικής μας σκέψης» και φέρνοντας στο επίκεντρο της συζήτησης, την ανάγκη να «είμαστε ανοιχτοί σε ευρωπαϊκό δανεισμό», προκειμένου να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίζουμε τις κοινές προκλήσεις της ενέργειας και της άμυνας.
«Γιατί; Διότι τα κοινά αγαθά μπορούν να δικαιολογήσουν κοινά εργαλεία και κοινές προκλήσεις απαιτούν κοινό σθένος και φυσικά τον απαραίτητο συμβιβασμό. Όλοι πρέπει να δώσουμε κάτι έτσι ώστε να κάνουμε την Ευρώπη εν συνόλω ισχυρότερη», είπε ο κ. Μητσοτάκης και απευθυνόμενος εκ νέου στον Μάριο Ντράγκι κατέληξε:
«Αγαπητέ Μάριο, το 2012 βοήθησες την Ευρώπη να πιστέψει ότι το ευρώ θα αντέξει. Το 2024 αμφισβήτησες την Ευρώπη για να διασφαλίσεις την ευημερία της, την ασφάλειά της και τη σχετικότητα της. Σήμερα στο Άαχεν τιμούμε ακριβώς αυτό αλλά και πολλά περισσότερα. Τιμούμε τον άνθρωπο που βοήθησε τη διατήρηση της Ευρώπης σε μια στιγμή υπαρξιακής κρίσης και τιμούμε εκείνον τον Ευρωπαίο που τώρα μας ζητά να ανανεώσουμε την Ευρώπη πριν υπάρξει ένας καινούριος, μη αναστρέψιμος κίνδυνος.
Πάνω απ όλα, η Ευρώπη σου χρωστά ευγνωμοσύνη όχι μόνο για την απόφαση που έλαβε σε καιρούς κρίσης, αλλά και για τη δημόσια υπηρεσία που έχεις προσφέρει: Σθένος, με αίσθηση καθήκοντος, πατριωτισμό, με ευρωπαϊκή ευθύνη και φυσικά μια πραγματική ευρωπαϊκή ψυχή μέσω μιας κοινής ταυτότητας και φυσικά έναν σύνδεσμο μεταξύ Βορρά-Νότου, Ανατολής-Δύσης.
Το Βραβείο Καρλομάγνου είναι μια αναγνώριση για τις υπηρεσίες σου. Στη δική σου περίπτωση είναι και μια υπενθύμιση σε όλους μας. Η Ευρώπη ποτέ δεν φτάνει στο τέλος. Η ενότητα ποτέ δεν είναι αυτόματη. Η ισχύς ποτέ δεν κληροδοτείται. Ηγεσία σημαίνει να λες την αλήθεια, ακόμη και αν είναι άβολη. Και φυσικά η πτώση δεν είναι το πεπρωμένο. Εάν το σθένος πάντοτε έρθει εγκαίρως.
Ας φύγουμε όλοι από το Άαχαεν όχι με μια αίσθηση ευγνωμοσύνης, αλλά και με αποτελέσματα. Ας λάβουμε σοβαρά υπόψη αυτή την προειδοποίηση. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτό τον οδικό χάρτη σοφά. Ας βρούμε ένα κοινό έδαφος όπου η Ευρώπη απαιτεί συμβιβασμούς. Ας επενδύσουμε εκεί όπου απαιτείται κλίμακα, ας μετασχηματιστούμε όπου απαιτείται σθένος και ας χτίσουμε εκεί όπου χρειάζεται δεξιότητα και ικανότητα.
Δεν πρέπει να επινοήσουμε τους εαυτούς μας ξανά. Πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Και για μια ακόμη μια φορά ας αποδείξουμε πως όταν η Ευρώπη αποφασίζει να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, η Ευρώπη μπορεί να γράψει ιστορία», δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης.
ΠΗΓΗ
