Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας,την Κυριακή 10 Μαΐου 2026, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη σεμνή τελετή προς τιμήν της μητέρας. Τα γυναικεία σωματεία της πόλης μας,
Λύκειον των Ελληνίδων, Φίλες της Αγάπης, και Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού κάθε χρόνο πραγματοποιούν εκδήλωση για να την τιμήσουν.
Φέτος, το Λύκειον των Ελληνίδων διοργάνωσε τη γιορτή, αρχικά με τη συμμετοχή στην κυριακάτικη θεία λειτουργία και στην αρτοκλασία στον Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλίου και στη συνέχεια στο χώρο του μνημείου της Μητέρας, που βρίσκεται στο λόφο του Φρουρίου. Εκεί τιμήθηκε το ιερότερο πρόσωπο στη ζωή του καθενός με μια σεμνή γιορτή, η οποία έχει γίνει πλέον ένας θεσμός για την πόλη μας.
Μετά από την ευλογία και δέηση του σεβαστού πατέρα Σπυρίδωνα, ακολούθησε μια σύντομη ομιλία από τη Γενική Γραμματέα του Λυκείου των Ελληνίδων κ. Μαρία Παπαπούλιου- Τσιπλακούλη, αφιερωμένη στη μητέρα, η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:
«Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, συγκεντρωθήκαμε και φέτος για να τιμήσουμε την πιο αγαπητή ύπαρξη. Αυτήν, που στο πρόσωπό της, αντανακλάται η αιώνια Αγάπη, η Ζωή και η Ελπίδα. Τιμούμε σήμερα, ό,τι πιο σημαντικό, ό,τι πιο πολύτιμο, ό,τι πιο αγαπητό στον κόσμο αυτό.
Σαν έννοια για όλους του λαούς του κόσμου, αλλά ιδιαίτερα για τον Ελληνισμό, η «μάνα» κατέχει υψηλότατη θέση στην κλίμακα των ιδεωδών μας. Αποτελεί τον πρωταγωνιστή της ζωής και των αναμνήσεων μας. Το πρόσωπο, η παρουσία και η σκέψη του οποίου συνοδεύει τον καθένα από εμάς, σε κάθε στάδιο της ζωή μας.
Παντοτινός μας παραστάτης, από τα πρώτα μας λόγια και βήματα. Συνοδοιπόρος στις πρώτες μας εξερευνήσεις, ξάγρυπνη δίπλα μας όταν αρρωσταίναμε. Στους επικίνδυνους αυθορμητισμούς της εφηβείας, η σιωπηλή μας συνένοχος. Αυτή που αγωνιούσε μαζί μας στις εξετάσεις, που μοιραζόταν την περηφάνια μας σε κάθε επιτυχία. Αυτής, που το χέρι της απλωνόταν πρώτο, για να μας σηκώσει μετά από κάθε μας πτώση, μετά από κάθε στενοχώρια. Αυτή που μας ενθάρρυνε πάντοτε, να προσπαθούμε ξανά.
Όμως αυτή, η άλλοτε αυστηρή και άλλοτε στοργική μορφή, δεν αποτελεί μονάχα, τον ήλιο της προσωπικής μας ζωής. Αποτελεί ταυτόχρονα το κέντρο προγραμματισμού της κάθε κοινωνίας. Αυτή που διαπλάθει τις ψυχές και την ταυτότητα μας, που ενώνει το παρόν με το ιστορικό μας παρελθόν. Από αυτήν καθορίζεται η οικογενειακή και κυρίως, η κοινωνική συνοχή. Χάριν και μέσω αυτής, καλλιεργούνται οι πραγματικές μας αξίες, ενώ η συμβολή της στην ανάπτυξη και την ευημερία της σύγχρονης κοινωνίας, είναι ταυτόχρονα, δυναμική και πολύτιμη.
Οι σύγχρονες κοινωνικές πιέσεις, η αλλαγή στον τρόπο ζωής και τα κοινωνικά πρότυπα, δημιουργούν προβλήματα και ρήγματα στις παραδοσιακές ισορροπίες, ενώ ταυτόχρονα, πολλαπλασιάζουν τις ανάγκες της σύγχρονης οικογένειας. Η σύγχρονη Ελληνίδα μάνα, έχει αποδείξει περίτρανα τη διάθεση και ικανότητα της να συνεχίσει να διαδραματίζει τον ρόλο της, παρά τις νεοφανείς, πολλαπλές και αντίξοες απαιτήσεις.
Υπό το βλέμμα του αγάλματος που είναι αφιερωμένο στη μητέρα, εκφράζω τον απέραντο σεβασμό και εκτίμηση όλων μας, προς την ανώνυμη μητέρα, την αγρότισσα, την εργάτρια, την υπάλληλο, την επιστήμονα, την επιχειρηματία, την αγωνίστρια όλων των μετώπων της ζωής για την επίμοχθη και ανιδιοτελή προσφορά τους .
Ευχόμαστε χρόνια πολλά και υποκλινόμαστε στο ιερότερο πλάσμα της Δημιουργίας. Υποκλινόμαστε στη Μάνα, το Δεξί Χέρι του Θεού, στη Γη.»
Στη συνέχεια, οι μικροί μαθητές του Λυκείου των Ελληνίδων με τις παραδοσιακές φορεσιές απήγγειλαν ποιήματα διαχρονικά αφιερωμένα στη μητέρα. Οι παρευρισκόμενοι καμάρωσαν τα μικρά παιδιά που ανέσυραν μνήμες σε όλους τρυφερές από τα χρόνια της αθωότητας.
Η σεμνή γιορτή ολοκληρώθηκε με την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο της Μητέρας. Στεφάνι ολάνθιστο κατέθεσαν η πρόεδρος κ. Βασιλική Παπαγιάννη για το Λύκειον των Ελληνίδων, η πρόεδρος κ. Κυριακή Στεργίου για τις Φίλες της Αγάπης και η Έφορος κ. Καλυψώ Μασούρα για το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού.
