Της Εύας Καλογήρου
Eγκαινιάζεται σήμερα στις 20:00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας η νέα ατομική έκθεση του εικαστικού Philippe Laferrière, με τίτλο «Περιηγήσεις / Périégèses». Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 22 Μαΐου 2026 και παρουσιάζει μια βαθιά εικαστική εξερεύνηση του τοπίου, του ανθρώπου και της μνήμης, μέσα από τον γόνιμο διάλογο ελληνικού και γαλλικού πολιτισμού.
Η ενότητα έργων που παρουσιάζεται αποτελεί, όπως σημειώνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, τον καρπό της εγκατάστασής του στη Θεσσαλία τα τελευταία χρόνια και σηματοδοτεί μια νέα δημιουργική περίοδο, όπου η έννοια της «περιήγησης» μετατρέπεται σε εργαλείο εσωτερικής και καλλιτεχνικής αναζήτησης.
Με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης, ο Philippe Laferrière παραχώρησε συνέντευξη στη LarissaPress, μιλώντας για τη σχέση του με τον τόπο, τη διδασκαλία, αλλά και τη δύναμη της τέχνης ως μέσο αυτογνωσίας και επικοινωνίας.
Ακολουθεί η συνέντευξη:
Τι σηματοδοτεί για εσάς η έκθεση «Περιηγήσεις / Périégèses» και ποιο προσωπικό σας βίωμα αποτυπώνεται περισσότερο σε αυτή;
Οι «Περιηγήσεις» σηματοδοτούν για μένα την ολοκλήρωση ενός εσωτερικού οδοιπορικού ανακάλυψης της νέας μου πατρίδας. Το βίωμα που κυριαρχεί είναι η σύνδεση: η στιγμή που το ξένο γίνεται οικείο. Αυτό αποτυπώνεται έντονα στο έργο «Το Σχολείο», που για μένα συμβολίζει τη ρίζα της κοινότητας και την αφετηρία κάθε γνώσης.
Η εγκατάστασή σας στη Θεσσαλία επηρέασε τον τρόπο που δημιουργείτε; Τι σας ενέπνευσε περισσότερο από τον τόπο;
Η Θεσσαλία με το ιδιαίτερο φως της και την εναλλαγή των τοπίων —από το κάστρο του Πλαταμώνα μέχρι τον κάμπο— με ανάγκασε να επαναπροσδιορίσω την παλέτα μου. Με ενέπνευσε περισσότερο η αυθεντικότητα των ανθρώπων και η ηρεμία της υπαίθρου, στοιχεία που προσδίδουν μια μοναδική αλήθεια στη δουλειά μου.
Γιατί επιλέξατε την έννοια της «περιήγησης» ως κεντρικό άξονα της έκθεσης;
Η περιήγηση δεν είναι απλώς μια μετακίνηση στο χώρο, αλλά μια πνευματική αναζήτηση. Επέλεξα αυτόν τον άξονα γιατί κάθε πίνακας είναι μια στάση σε ένα ταξίδι όπου ο θεατής καλείται να δει το γνώριμο με μια νέα, πιο διεισδυτική ματιά.
Πώς συνυπάρχουν στα έργα σας ο ελληνικός και ο γαλλικός πολιτισμός;
Συνυπάρχουν στη συνάντηση της γαλλικής τεχνικής παιδείας με την ελληνική θεματολογία. Η ματιά μου παραμένει γαλλική στην προσέγγιση του φωτός και της σύνθεσης, αλλά η καρδιά των έργων μου χτυπά εδώ, στη Θεσσαλία. Είναι ένας διάλογος χρωμάτων και συναισθημάτων χωρίς σύνορα.
Μέσα από τα τοπία, τα πρόσωπα και τις νεκρές φύσεις, ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε στο κοινό;
Θέλω να επικοινωνήσω τη σημασία της παρατήρησης. Σε έναν κόσμο που τρέχει, η τέχνη μάς ζητά να σταματήσουμε και να εκτιμήσουμε τη σοφία στο πρόσωπο μιας γυναίκας (όπως στην «Παγώνα») ή την ομορφιά μιας απλής νεκρής φύσης. Το μήνυμα είναι η επιστροφή στην ουσία.
Διδάσκετε σε σχολεία του νομού Λάρισας. Πώς είναι η εμπειρία σας από τη συνεργασία με τους μαθητές;
Η συνεργασία με τους μαθητές στη Λάρισα είναι μια διαρκής πηγή αναζωογόνησης. Είναι μια σχέση αμφίδρομη: τους προσφέρω τα εργαλεία της τέχνης και μου προσφέρουν την αφοπλιστική τους ειλικρίνεια και τον ενθουσιασμό τους.
Τι πιστεύετε ότι προσφέρει η ενασχόληση με την τέχνη στα παιδιά και στους νέους σήμερα;
Η τέχνη προσφέρει στους νέους ένα καταφύγιο και ταυτόχρονα έναν τρόπο να βρουν τη δική τους φωνή. Σε μια εποχή ψηφιακού θορύβου, η ενασχόληση με τη ζωγραφική τούς διδάσκει την υπομονή, την αυτοσυγκέντρωση και την κριτική σκέψη.
Βλέπετε καλλιτεχνική ευαισθησία και ενδιαφέρον από τους μαθητές της περιοχής; Τι σας εντυπωσιάζει περισσότερο σε αυτούς;
Υπάρχει τεράστιο δυναμικό και μια πηγαία ευαισθησία στους μαθητές της Θεσσαλίας. Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ικανότητά τους να συνδέουν την παράδοση του τόπου τους με σύγχρονες ανησυχίες. Μάλιστα, διαπιστώνω με συγκίνηση πως τα παιδιά στρέφονται με αυθεντικό ενδιαφέρον στη ζωγραφική, αναζητώντας μια δημιουργική «έξοδο» διαφυγής από τον έντονο ψηφιακό θόρυβο της εποχής μας. Η ανάγκη τους να πιάσουν το πινέλο και να δημιουργήσουν κάτι απτό είναι η δική τους απάντηση στην υπερπληροφόρηση της οθόνης.
Με ποιον τρόπο η διδασκαλία επηρεάζει τη δική σας καλλιτεχνική δημιουργία;
Η διδασκαλία με κρατά σε εγρήγορση. Βλέποντας τον κόσμο μέσα από τα μάτια των μαθητών μου, ανακαλύπτω ξανά την παιδική περιέργεια που είναι απαραίτητη για κάθε καλλιτέχνη. Η «περιήγησή» μου συνεχίζεται καθημερινά μέσα στις σχολικές αίθουσες.
Ποιο μήνυμα θα θέλατε να δώσετε στους νέους που αγαπούν την τέχνη αλλά διστάζουν να την ακολουθήσουν;
Θα τους έλεγα να μη φοβούνται το λάθος. Η τέχνη δεν είναι μόνο το τελικό αποτέλεσμα, αλλά η διαδρομή. Αν νιώθουν την ανάγκη να δημιουργήσουν, ας την ακολουθήσουν με θάρρος. Ο κόσμος χρειάζεται το δικό τους, μοναδικό βλέμμα περισσότερο από ποτέ.
Βιογραφικό Philippe Laferrière
Ο Philippe Laferrière είναι εικαστικός καλλιτέχνης και εκπαιδευτικός, με έδρα τη Λάρισα από το 2023. Γεννήθηκε το 1974 στην Τουλούζη της Γαλλίας, όπου σπούδασε στην Ecole des Beaux-Arts de Toulouse. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στην Κλασική Αρχαιολογία (Aix-En-Provence) και απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η καλλιτεχνική του πορεία ξεκίνησε το 2011 με την πρώτη του ατομική έκθεση στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, μετά από μια δεκαετή θητεία ως συντηρητής έργων τέχνης. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη, με σημαντικό σταθμό τη συμμετοχή του στην 6η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης το 2017. Έργα του φιλοξενούνται σε μουσεία της Θεσσαλονίκης και σε ιδιωτικές συλλογές διεθνώς.
