Με ανακοίνωσή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ο Νίκος Ράπτης, μέχρι πρότινος Πρόεδρος των ιστορικών Εκπαιδευτηρίων Μ.Ν. Ράπτου έκανε γνωστό πως τη θέση του αναλαμβάνει πλέον ο Ηρακλής Γερογιώκας, ιδιοκτήτης φροντιστηρίου ξένων γλωσσών και δημοτικός σύμβουλος.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Νίκου Ράπτη:
“Ξεκίνησα την επαγγελματική παρουσία μου στα Εκπαιδευτήρια Μ.Ν. Ράπτου το 2000, μετά από την έντονη και πολυετή επιμονή της θείας μου. Ήμουν 37 ετών, είμαι σχεδόν 64. Η Λάρισα έγινε η πόλη μου για να υπηρετώ το σχολείο της θείας μου. Είχα ανέκαθεν συνείδηση πως εκείνη είχε ναυπηγήσει και ρίξει στη θάλασσα αυτό το μεγάλο καράβι. Δική μου αποστολή είναι να το πάω σε μερικά λιμάνια -και να το παραδώσω γερό στους επόμενους καπετάνιους.
Η πορεία μου ως επιχειρηματίας της εκπαίδευσης υπήρξε παραδόξως επιτυχημένη. Το σχολείο άλλαξε νομική μορφή, και είναι πια ανώνυμη εταιρεία, ένα σχήμα ευέλικτο και αποτελεσματικό. Οι μαθητές μας αυξήθηκαν κατά πολύ, χωρίς να μειωθεί το επίπεδο σπουδών. Το σχολείο διεύρυνε τις υπηρεσίες του, συγχρονίστηκε, ανοίχτηκε στην κοινωνία, χωρίς να χάσει την ιδιοπροσωπία του, τον πατριωτικό και εθνικό του χαρακτήρα, που είναι εξάλλου ο λόγος ύπαρξής του.
Μέσα στα χρόνια, έγινε σαφές πως τον 21ο αιώνα τα Εκπαιδευτήρια θα έπρεπε να πορευτούν με χωρισμένη τη διοίκηση από την ιδιοκτησία τους. Δεν απέκτησα παιδιά, και οι επόμενοι ιδιοκτήτες των Εκπαιδευτηρίων μετά από εμένα και την αδελφή μου, οι ανιψιές μου Εύα και Ζωή Χαλκιαδάκη, σταδιοδρομούν εκτός Λάρισας, αν και αγαπούν αυτή την οικογενειακή μας παράδοση και σέβονται το εκπαιδευτικό μας έργο. Η διοίκηση -ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος του σχολείου, φυσικά οι διευθυντές και υποδιευθυντές των βαθμίδων και οι επικεφαλής των διευθύνσεων σπουδών- θα έπρεπε άρα να προκύψουν από προσωπικότητες της Λάρισας. Δόξα τω Θεώ, είναι δεκάδες οι άξιοι και ακμαίοι Λαρισαίοι που αγαπούν το σχολείο, το έχουν υπηρετήσει με αυταπάρνηση και δέχονται να φέρουν τη βαριά ευθύνη της διοίκησής του. Το μόνο μου «πρόβλημα» ήταν η επιλογή, ανάμεσα σε τόσους άξιους ανθρώπους.
Πέρυσι, παραιτήθηκα από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, που την εμπιστεύθηκα στην Εύη Θεοχάρη. Η επιλογή μου δικαιώθηκε πλήρως. Η Εύη αναδείχθηκε άξιος στυλοβάτης του έργου μας, και καταξιώθηκε σε αυτόν τον ρόλο στους εκπαιδευτικούς, στους γονείς και στους μαθητές μας, σε ολόκληρη την κοινωνία της Λάρισας. Φέτος παραιτούμαι από τη θέση του προέδρου, που θα την αναλάβει ο Ηρακλής Γερογιώκας.
Ο Ηρακλής έχει αποδείξει τις ικανότητές του ως παιδαγωγός και σχολάρχης. Είναι αγαπητός στην λαρισαϊκή κοινωνία. Γνωρίζει το σχολείο μας ως γονέας τριών μαθητών μας εδώ και πάνω από μία δεκαετία, και ως μέλος του Δ.Σ. της εταιρείας μας. Βιώνει τις αξίες του σχολείου μας και τις υπηρετεί έμπρακτα και με σταθερότητα ως οικογενειάρχης, παιδαγωγός, πολιτικός παράγοντας, επιχειρηματίας και πολίτης. Έχουμε αναπτύξει μια φιλική σχέση εμπιστοσύνης και αμοιβαίας εκτίμησης, παρά τις διαφορές μας. Είμαι βέβαιος πως υπό την ηγεσία του, το σχολείο μας θα βελτιωθεί και θα αναπτυχθεί.
Σε ό,τι με αφορά, θα είμαι δίπλα του ως σύμβουλος, όπως ήμουν και δίπλα στη δεσποινίδα Ράπτου. Εξάλλου, διατηρώ την ευθύνη των τελικών αποφάσεων για όλα, ως κάτοχος του 75% των μετοχών. Η αδελφή μου Μάνια, που κατέχει το υπόλοιπο 25%, εγκρίνει με ενθουσιασμό και επιδοκιμάζει αυτές τις αποφάσεις μου.
«Ο άνθρωπος είναι αυτό που αφήνει πίσω του», συνήθιζε να λέει η θεία μου Μαίρη Ν. Ράπτου. Πρόσφερα πολλά στα Εκπαιδευτήρια Ράπτου, αλλά εκτιμώ πως από εδώ και πέρα το μόνο που θα είχα να προσφέρω είναι η απαίτηση να προσαρμόζονται όλοι στις ιδιορρυθμίες μου και να ανέχονται τις ανεπάρκειές μου. Οι κύκλοι κλείνουν και καλό είναι να ξέρει κανείς πότε ήρθε η ώρα να «ἐλαττοῦται». Πιστεύω πως η θέση της ψιλής εποπτείας είναι σημαντική και ό,τι πιο ωφέλιμο μπορώ να προσφέρω στην ευδόκιμη συνέχιση της λειτουργίας του σχολείου μας, στα χρόνια που απομένουν, έως την εκδημία μου”
