Ένας από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες όλων των εποχών, ο Βραζιλιάνος Όσκαρ Σμιντ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών.
Το «άγιο χέρι» όπως τον αποκαλούσαν στην πατρίδα του, έδινε μάχη εδώ και 15 χρόνια με όγκο στον εγκέφαλο «και πολέμησε με κουράγιο, αξιοπρέπεια, ενώ παρέμεινε υπόδειγμα αποφασιστικότητας, γεναιοδωρίας και αγάπης για τη ζωή» όπως αναφέρει η οικογένειά του σε ανακοίνωσή της.
«Σειρά» των δύο μεγάλων θρύλων του ελληνικού μπάσκετ, του Νίκου Γκάλη και του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο Όσκαρ έκανε μεγάλη καριέρα στην Ευρώπη και την Καζέρτα τη δεκαετία του 1980. Αξέχαστος έχει μείνει ο τελικός του κυπέλλου κυπελλούχων του 1989 στο ΣΕΦ εναντίον της Ρεάλ με τον Βραζιλιάνο να πετυχαίνει 44 πόντους, αλλά τον Ντράζεν Πέτροβιτς να σημειώνει 62 και να οδηγεί τη «βασίλισσα» στη νίκη. Στην Ευρώπη έπαιξε επίσης στην Πάβια και τη Βαγιαδολίδ και στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του όπου συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τα 45. Το Μάιο του 2003 ανακοινωσε την αποχώρησή του, αφού είχε προλάβει να παίξει συμπαίκτης στη Φλαμένγκο με τον -τότε 17χρονο- γιο του, Φελίπε.
Για μια «καλαθομηχανή» όπως ο Οσκαρ, οι στατιστικολόγοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Ομως, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, ο Βραζιλιάνος σε ολόκληρη την καριέρα του είχε πετύχει 49.700 πόντους!
Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και ο πρώτος στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ψηφίστηκε ως ένας από τους 50 σπουδαιότερους παίκτες της FIBA το 1991, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση και στις 8 Σεπτεμβρίου 2013, εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.
Με την εθνική Βραζιλίας κατέκτησε χάλκινο στο Μουντομπάσκετ του 1978 στις Φιλιππίνες και επίσης ένα χρυσό (1987) και ένα χάλκινο (1979) στους Παναμερικανικούς καθώς και τρία χρυσά (1977, 1983, 1985) και δύο ασημένια (1979, 1981) στο ηπειρωτικό πρωτάθλημα της Νότιας Αμερικής.
