Επανέρχεται η βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Ευαγγελία Λιακούλη, μετά την ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής, ότι θα συστήσει μια επιτροπή για την «ολιστική αξιολόγηση των διατηρητέων κτηρίων», τονίζοντας ότι αν και θετική η πρωτοβουλία, πάλι η Δημοτική Αρχή αποφεύγει να τοποθετεί σαφώς υπέρ της κήρυξης διατηρητέας της «Οικίας Αλεξάνδρου», αφήνοντας στην τύχη τους σοβαρά ζητήματα, όπως της αναγκαίας πρόβλεψης για την προστασία του κτηρίου μέχρι να κριθεί οριστικά.
Συγκεκριμένα στην παρέμβασή της η κ. Λιακούλη τονίζει τα εξής:
«Μετά τις οξείες αντιπαραθέσεις, την άρνηση της Δημοτικής Αρχής να ζητήσει να κηρυχθεί διατηρητέα η Οικία Αλεξάνδρου – παρά το γεγονός ότι αυτό εισηγείται το ίδιο το Υπουργείο με αιτιολογημένη έκθεσή του και προτρέπει μάλιστα το Δήμο Λαρισαίων σ’ αυτή την κατεύθυνση !, μετά τις πρωτοβουλίες και την ευαισθητοποίηση της πόλης που συγκρότησε Επιτροπή Φορέων ενάντια στην επιγενόμενη κατεδάφιση του κτηρίου, η Δημοτική Αρχή ‘ανέκρουσε πρύμναν’.
Ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει μια επιτροπή φορέων και θεσμικών προσώπων για την «ολιστική αξιολόγηση των διατηρητέων κτηρίων».
Αυτή είναι μια καταρχήν θετική εξέλιξη και μια νίκη για την πόλη, που με πείσμα και ψυχή, αρνήθηκε να συμβιβαστεί.
Από την πλευρά μου, δηλώνω ρητά ότι θα συμμετέχω όταν κληθώ και θα συμβάλλω ώστε η πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας, να μην γίνεται έρμαιο της εκάστοτε συγκυρίας.
Νιώθω όμως την ανάγκη να εκφράσω απολύτως καλοπροαίρετα τις απορίες, επιφυλάξεις και αγωνίες μου, για κάποια πράγματα που παρατηρώ και με ανησυχούν.
Λέγεται συχνά ότι «αν θέλεις ένα πρόβλημα να ξεχαστεί, φτιάχνεις μια επιτροπή». Δεν διανοούμαι ότι ο Δήμος Λαρισαίων κινήθηκε σ΄ αυτή την κατεύθυνση αφενός για να ξεφύγει από τη δυσκολία στην οποία φανερά βρέθηκε με τις επιλογές του, αφετέρου αδιαφορώντας για το χρόνο των άμεσων ενεργειών που πρέπει να γίνουν από την πλευρά του Δήμου για να διεκδικήσει η πόλη την κήρυξη ως διατηρητέας της Οικίας Αλεξάνδρου.
Διότι αυτό είναι τώρα το πρακτικό ζήτημα – και όχι γενικώς οι όψιμες ευαισθησίες περί της ολιστικής αντίληψης για την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Το λέω αυτό, γιατί χρόνος ΔΕΝ υπάρχει! Είμαστε στο …και πέντε! Χάθηκε πολύτιμος χρόνος σε ζητήματα ήσσονος σημασίας και δεν υπάρχει η πολυτέλεια να χαθούμε πάλι σε ατέρμονες συζητήσεις.
Στις 4.4.2025, όταν συζήτησα στη Βουλή την επίκαιρη ερώτησή μου με την Υπουργό Πολιτισμού κ Μενδώνη για την Οικία Αλεξάνδρου, (βλ παρακάτω σχετ. video), η Υπουργός επιβεβαίωσε ότι πράγματι υποβλήθηκαν αιτήματα στο ΥΠΠΟ από τους αρχιτέκτονες και το ΤΕΕ, αλλά ότι δεν υπήρχε το παραμικρό ενδιαφέρον από την πλευρά του Δήμου Λαρισαίων για το θέμα. Μάλιστα, η ίδια η Υπουργός υπέδειξε τον τρόπο που μπορεί να διευθετηθεί το ζήτημα, μέσω του Υπουργείου Ενέργειας, τονίζοντας μάλιστα ότι «αν η πόλη θέλει, μπορεί να κρατήσει τα κτήρια αυτά…».
Από τότε δεν έγινε καμία ενέργεια. Δεν υποβλήθηκε από το Δήμο κανένα έγγραφο που να ζητά το κτήριο να κηρυχθεί διατηρητέο και προορισμένο για πολιτιστική χρήση.
Αναρωτιέμαι: γιατί;
Αφού πέρασε ο καιρός και ήρθε πρόσφατα (6-3-2026) το Υπ. Ενέργειας και προτείνει το ίδιο την κήρυξη του κτηρίου ως διατηρητέου, ο Δήμος αρνείται ξανά. Αναρωτιέμαι: γιατί;
Το καλοκαίρι, το κτήριο αποψιλώθηκε– ξεγυμνώθηκε από βασικά στοιχεία του (εξωτερικά κιγκλιδώματα, ξυλόγλυπτη πόρτα, παλιά κουφώματα στο πίσω μέρος κλπ) και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Μάλιστα, οι αρμόδιες υπηρεσίες φέρονται ότι «δεν διαπίστωσαν καμία επέμβαση στο κτήριο..».
Αναρωτιέμαι: γιατί;
Ζήτησα να μάθω ποιος έχει αυτά τα στοιχεία του κτηρίου, ποιος επέτρεψε να αφαιρεθούν και αν γνωρίζει κάποιος πού βρίσκονται. Απευθύνθηκα στο Λαογραφικό Μουσείο όπου βρίσκονται όλα τα αντικείμενα της Οικίας Αλεξάνδρου, αλλά δυστυχώς όχι αυτά, που πρόσφατα αφαιρέθηκαν . Κανείς τελικά δεν νοιάστηκε.
Αναρωτιέμαι: γιατί;
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος και το κτήριο υπέστη σοβαρή αποψίλωση. Δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο επισκέφθηκε μόλις σήμερα η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου το κτήριο και όχι τόσο καιρό που γίνονταν τόσα πράγματα, ενώπιον δεκάδων συμπολιτών –μαρτύρων . Είναι τουλάχιστον φαιδρό να διαπιστώνεται ότι «δεν έγιναν πρόσφατα «οικοδομικές εργασίες», όταν αφαιρέθηκαν ήδη όλα τα περίτεχνα κιγκλιδώματα και οι πόρτες, ενώ στο εσωτερικό οι τοίχοι έχουν υποστεί προετοιμασία οικοδομικών εργασιών, δια γυμνού οφθαλμού…
Το μεγάλο ζήτημα είναι αυτή τη στιγμή, ποιος προστατεύει αυτό το κτήριο;
Ο ιδιώτης εργολάβος έχει εύλογο συμφέρον να το κατεδαφίσει.
Η πόλη έχει το ίδιο συμφέρον;
Ή έχει συμφέρον να το διατηρήσει, να το διεκδικήσει και να καταφέρει να στεγάσει μια πολιτιστική δομή της σ’αυτό, «ανασταίνοντάς» το, καθώς έχουμε το προνόμιο, όλα τα στοιχεία του να φιλοξενούνται στο Λαογραφικό Μουσείο της πόλης μας;
Ο Δήμος Λαρισαίων όφειλε να έχει ήδη αιτηθεί την κήρυξή του ως διατηρητέου, να έχει ήδη αιτηθεί την προσωρινή απαγόρευση κάθε εργασίας στον εσωτερικό και εξωτερικό του χώρο και να παραστεί κατά την εκδίκαση της ένστασης του ιδιώτη στο ΥΠΕΝ με στόχο την απόρριψη της ένστασης και βεβαίως την αναζήτηση – με τη βοήθεια όλων μας – του τρόπου με τον οποίο ο ιδιώτης θα αποζημιωθεί εύλογα και δίκαια.
Μαζί με την επιτροπή που ανακοίνωσε η Δημοτική Αρχή, ας κάνει κι αυτά που πρέπει για την Οικία Αλεξάνδρου, ώστε να μην διανοηθεί κανείς φορέας ή πολίτης να της καταλογίσει αντιπερισπασμούς, ότι πετά με επιτροπές την «μπάλα στην εξέδρα» ή ότι δεν ακούσαμε τελικά «κουβέντα για την ταμπακιέρα…»
Διότι οι αρχές κρίνονται για τις αποφάσεις τους, όχι για τις επιτροπές τους!»
