Δημόσια πολιτική αντιπαράθεση έχει προκύψει μεταξύ του επικεφαλής της παράταξης «Συμμαχία υπέρ των Πολιτών», Κώστα Αγοραστού, και του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτα, σχετικά με τον τρόπο ορκωμοσίας του τελευταίου και τη στάση του απέναντι στη θρησκεία.
Ο Κώστας Αγοραστός υποστηρίζει ότι ο Δημήτρης Κουρέτας το 2010 είχε επιλέξει πολιτικό όρκο, δηλώνοντας πως δεν πιστεύει σε κάποια θρησκεία ή ότι ανήκει σε θρησκεία που δεν επιτρέπει θρησκευτικό όρκο, ενώ το 2023 επέλεξε θρησκευτικό όρκο. Με βάση αυτή τη διαφοροποίηση κάνει λόγο για αντίφαση στη στάση του και θέτει ζήτημα αξιοπιστίας, υποστηρίζοντας ότι η αλλαγή αυτή δημιουργεί ερωτήματα για τη συνέπεια των δημόσιων δηλώσεών του.
Από την πλευρά της, η Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας Μαρία Γαλλιού τονίζει σε ανάρτησή της ότι στην Ελλάδα υπάρχει ανεξιθρησκεία και ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ή να αλλάζει στάση στη διάρκεια της ζωής του χωρίς να κρίνεται γι’ αυτό. Επισημαίνει ότι στην πολιτική οι πολίτες πρέπει να αξιολογούνται κυρίως από το έργο και τις πράξεις τους και όχι από τον τρόπο ορκωμοσίας ή τις προσωπικές τους θρησκευτικές επιλογές. Παράλληλα υπογραμμίζει ότι η στοχοποίηση τέτοιων ζητημάτων μπορεί να οδηγήσει σε διχαστικές λογικές απέναντι σε διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Αναλυτικά, η ανάρτηση της κ. Γαλλιού:
«Δεν είναι βέβαιο ότι η Ανάσταση του Κυρίου μαζί με το μήνυμα της αγάπης και της συγχώρεσης διαβάζονται από όλους μας με τον ίδιο τρόπο.
Ποιος θα φανταζόταν ότι το 2026, για να συμμετέχει κάποιος σε θρησκευτικές εκδηλώσεις, θα όφειλε να διαθέτει πιστοποιητικά εξαίρετης θρησκευτικής διαγωγής και “ορθής” προέλευσης;
Συνιστά, κατά τον κύριο Αγοραστό, πολιτική απάτη το γεγονός ότι ένας αιρετός ,στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, έδωσε το 2010 πολιτικό όρκο και το 2023 θρησκευτικό. Ο κύριος Αγοραστός, ωστόσο, ξεχνά τρία βασικά πράγματα:
Πρώτον, στην Ελλάδα υπάρχει ανεξιθρησκεία. Ο καθένας πιστεύει σε ό,τι θέλει και με όποιον τρόπο θέλει. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρίνει τον άλλον για τα θρησκευτικά του πιστεύω, τα οποία, στη διάρκεια της ζωής, ενδέχεται να αλλάξουν. Ειδικά στην πολιτική, όλοι κρινόμαστε για τις πράξεις μας και όχι για όσα δηλώνουμε.
Δεύτερον, στη Θεσσαλία της ανεκτικότητας και απ’ όσο θυμόμαστε, ούτε ο περιφερειάρχης ούτε οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός έχει επιτεθεί έως σήμερα σε αντίπαλό του για τα θρησκευτικά του πιστεύω. Ευτυχώς.
Μπορούμε άραγε να φανταστούμε καταγγελίες του τύπου: «Είδα τον Χ πολιτικό μου αντίπαλο να τρώει σουβλάκια τη Μεγάλη Παρασκευή»;
Τρίτον και τελευταίο, ο Χριστιανισμός είναι κατεξοχήν θρησκεία της ανεκτικότητας και της αγάπης. Το μήνυμα του κυρίου Αγοραστού κινείται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση: επιχειρεί να χαράξει διαχωριστικές γραμμές μεταξύ «αυθεντικών» και μη χριστιανών. Κάτι σαν ιεροδικείο ή μια σύγχρονη Ιερά Εξέταση.
Άραγε οφείλουμε όλοι και όλες να προσκομίσουμε πιστοποιητικά θρησκευτικών φρονημάτων, ώστε να αποφανθεί ο πρώην περιφερειάρχης ποιοι έχουμε και ποιοι δεν έχουμε το δικαίωμα να συμμετέχουμε σε θρησκευτικές τελετές;
Ο κύριος Αγοραστός κρίθηκε από τον λαό για τα έργα του, τις παραλείψεις του, τα λάθη του. Κατανοούμε τη θλίψη του. Κανείς δεν τον εμποδίζει να είναι εκ νέου υποψήφιος και να αναζητήσει ξανά την ψήφο των πολιτών. Έχουμε βέβαια, σοβαρές αμφιβολίες αν θα τη βρει!»
Οι δύο πλευρές πάντως εκφράζουν εντελώς διαφορετική οπτική για το ίδιο ζήτημα, με τη μία να θέτει θέμα πολιτικής συνέπειας και αξιοπιστίας και την άλλη να τονίζει την ελευθερία επιλογής και τον σεβασμό στις προσωπικές πεποιθήσεις.
Ε.Κ
Αγοραστός για Δημήτρη Κουρέτα: “Δύο όρκοι, δύο πρόσωπα, μία αλήθεια…” – LarissaPress
