Για το θέμα της διάσωσης του ιστορικού κτιρίου «Οικία Αλεξάνδρου» η βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ Ευαγγελία Λιακούλη, που πρωτοστάτησε στην ανάδειξη του θέματος, πραγματοποιεί νέες παρεμβάσεις, ζητώντας αυτή τη φορά με αναφορά της την παρέμβαση της Εισαγγελίας, προκειμένου να ελεγχθεί το θέμα σε όλες τις εκφάνσεις του σε ό,τι αφορά τη νομιμότητα των αποφάσεων, καθώς και τα κίνητρα όσων συμμετείχαν στη λήψη τους, αλλά κυρίως, να προστατευθεί το κτίριο, το οποίο αποψιλώνεται διαρκώς, μέχρι την οριστική απόφαση για την ανακήρυξή του ως «διατηρητέου», αλλά και φέρνοντας ξανά άμεσα το θέμα στη Βουλή, καταθέτοντας νέα επίκαιρη ερώτηση.
Συγκεκριμένα με την παρέμβασή της η κ. Λιακούλη επισημαίνει τα εξής:
«Εδώ και αρκετό καιρό, όπως είχα καθήκον εκ του θεσμικού μου ρόλου, ανέλαβα σειρά πρωτοβουλιών για την ανάδειξη του θέματος του ιστορικού κτιρίου επί των οδών Παπακυριαζή και Παύλου Μελά, γνωστού ως «Οικία Αλεξάνδρου», το οποίο πρέπει να κηρυχθεί «διατηρητέο».
Η επίκαιρη ερώτησή μου στο Υπουργείο Πολιτισμού στις 4.4.2025 και η θετική ανταπόκριση της Υπουργού κ Λίνας Μενδώνη για νέα αυτοψία στο κτίριο, ήταν κομβικής σημασίας. Επιπλέον δε, η υπόδειξη της κ. Υπουργού ότι «αν αγαπά η πόλη το κτίριο, μπορεί να το σώσει», διασαφηνίζοντας ότι δεν έχει υπάρξει αίτημα του Δήμου για το κτίριο αυτό, κατέδειξε από τότε το πρόβλημα.
Παρά το γεγονός ότι καμία ενέργεια μέχρι σήμερα δεν πραγματοποιήθηκε από τον καθύλη αρμόδιο φορέα της πόλης για τη διάσωσή του και κήρυξή του ως διατηρητέου, το Υπουργείο Ενέργειας με αιτιολογημένη έκθεση του αρμοδίου Τμήματος Διατηρητέων, την οποία γνωστοποίησε στο Δήμο Λαρισαίων στις 6/3/2026, τεκμηριώνει τη μεγάλη ιστορική αξία του και το χαρακτηρίζει «διατηρητέο», ενώ παράλληλα προτρέπει τη δημοτική αρχή να αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε να εκδοθεί η τελική υπουργική απόφαση κήρυξής του.
Κι ενώ θα περίμενε κανείς ότι αυτή, η αδιαμφισβήτητα θετική εξέλιξη, θα δώσει το «πράσινο φως» – έστω και καθυστερημένα- για όλες τις ενέργειες στις οποίες πρέπει η πόλη να προβεί για να διασώσει ένα ιστορικό μνημείο της, εντούτοις αποτέλεσε σημείο εντάσεων και αντιπαραθέσεων, με αποτέλεσμα να χαθεί η ουσία της υπόθεσης.
Η ουσία όμως είναι μόνο μία : Είναι πρωτοφανές πραγματικά να χαρακτηρίζει το Υπουργείο ένα κτίριο ως «διατηρητέο» και η Δημοτική Αρχή να αρνείται να προβεί στις ενέργειες για τον τελικό χαρακτηρισμό του.
Παρακολουθήσαμε μέσα από τα τοπικά ρεπορτάζ ότι προέκυψε μεγάλη αντιπαράθεση στο δημοτικό συμβούλιο για το θέμα αυτό, ότι ειπώθηκαν λόγια βαριά, ότι δόθηκαν συνεντεύξεις, ότι επιστρατεύθηκαν μάλιστα και οι συνήθεις πρόθυμοι για να υποστηρίξουν …το αντίθετο του πασιφανούς.
Αναρωτιέμαι: Γιατί όλα αυτά; Ποιον τελικά εξυπηρετούν;
Σίγουρα όχι το συμφέρον της πόλης!
Ποιον λοιπόν;
Καθαρές κουβέντες: Το γεγονός ότι το κτίριο έχει αγοραστεί από εργολάβο, δεν σημαίνει ότι παύει να υφίσταται η σπουδαιότητά του και πρέπει να θαφτεί η ιστορική αξία του.
Βεβαίως ο αγοραστής, πρέπει να αποζημιωθεί. Πρέπει να βρούμε τους τρόπους αυτό να γίνει άμεσα και δίκαια. Αυτό όμως είναι επόμενο ζήτημα.
Όπως επίσης μεγάλο ζήτημα για τους ιδιοκτήτες των διατηρητέων είναι τα κίνητρα, οι ελαφρύνσεις, οι αποζημιώσεις, οι ανταλλαγές και εν γένει η έμπρακτη, σαφής και οργανωμένη στήριξη της Πολιτείας για να συντηρούνται τα κτίρια αυτά.
Κι αυτό όμως, είναι επόμενο ζήτημα.
Σήμερα και τώρα, ενώπιόν μας, το ερώτημα είναι απλό:
Είναι δυνατόν το Υπουργείο να χαρακτηρίζει το κτίριο διατηρητέο, να δέχεται το επίσημο αίτημα των Αρχιτεκτόνων Λάρισας και του ΤΕΕ Θεσσαλίας και ο Δήμος Λαρισαίων (καθ’ύλην αρμόδιος) να λέει ότι θα περιμένω την ένσταση του εργολάβου και… θα δω; Ότι δεν δέχομαι να εκδώσω ψήφισμα; Ότι δεν δέχομαι καν να βάλω σε ψηφοφορία το Ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας , με το οποίο ομόφωνα δήλωσαν τα παιδιά, με συγκινητική ευαισθησία, ότι πρέπει να διασωθεί το κτίριο;
Ποιον εξυπηρετεί ο Δήμος Λαρισαίων – αν όχι το συμφέρον της πόλης;
Ποιο είναι το συμφέρον της πόλης; Να περιμένουμε απαθείς να κερδίσει ο εργολάβος την ένσταση- που εύλογα αυτό θα επιδιώξει;
Ή να κηρυχθεί το κτίριο διατηρητέο και να προστατευθεί, ως κληρονομιά της πόλης;
Επίσης, θέλω να επισημάνω ότι κατά καιρούς, πράγματι έχουν γίνει εγκλήματα σε ιστορικά κτίρια της πόλης.
«Κοιτάξτε τί έγινε με άλλα ιστορικά κτίρια από τους προηγούμενους», λένε οι πρόθυμοι συνήγοροι της …συμφοράς . Μα είναι αυτό , σοβαρό επιχείρημα; Ακόμη κι αν έπραξαν οι προηγούμενοι κακώς ή και κάκιστα, είναι αυτό δικαιολογία για να συνεχίσουμε έτσι; Τα χειρότερα που έχουν πραχθεί, είναι σήμερα το μέτρο σύγκρισης ή τα καλύτερα που μπορούμε να πετύχουμε για να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος;
Δυστυχώς, αντιλαμβάνομαι ότι το θέμα δεν είναι απλό. Είναι σύνθετο και αρκετά θολό. Μέσα σε όλα, οι ψίθυροι στην πόλη για προσωπικά κίνητρα που καθορίζουν στάσεις και αποφάσεις και άλλα παρόμοια, οδηγούν στην ανάγκη άμεσης αναφοράς και συζήτησης του θέματος ξανά στη Βουλή και ταυτόχρονα επείγουσας αναφοράς μου στην αρμόδια Εισαγγελία, η οποία οφείλει να προβεί στον έλεγχο όλων των στοιχείων της υπόθεσης, με στόχο να εκδοθεί διάταξη προσωρινής προστασίας του κτιρίου από τη διαρκή αποψίλωσή του, καθώς αυτή τη στιγμή δεν προστατεύεται από κανένα, παρά το γεγονός ότι είναι εμφανές το έννομο συμφέρον της πόλης να το προστατεύσει.
Εκφράζω τέλος την ικανοποίησή μου, για τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει φορείς και πολίτες της Λάρισας, που κάθε μέρα γίνονται όλο και περισσότεροι και εκφράζονται με όλο και πιο δυναμικό τρόπο.
Η πόλη δεν έχει χάσει την ψυχή της!
Επίσης, καλωσορίζω στον αγώνα μας και τους συναδέλφους βουλευτές της Λάρισας που ευαισθητοποιήθηκαν για το θέμα. Θα είναι πολύτιμη η συμβολή τους στον αγώνα μας.
Μαζί μπορούμε και ακόμη προλαβαίνουμε!
Το συμφέρον της πόλης, πάνω από όλους και από όλα».
