Η διάρκεια της κρίσης θα είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας για εξέλιξη των βασικών οικονομικών μεγεθών της ευρωζώνης ανέφερε ο Κυριάκος Πιερρακάκης σε συνέντευξή του στο CNBC εκτιμώντας πάντως ότι «δεν βρισκόμαστε ακόμη σε κατάσταση στασιμοπληθωρισμού».
Αναφερόμενος στην συνεχιζόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή, ο κ. Πιερρακάκης σημειώνει ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία, αν τα Στενά του Ορμούζ δεν ανοίξουν σύντομα (…) Συνολικά, πρόκειται για έναν δυνητικά τεράστιο κίνδυνο.
Επιπλέον, ο Απρίλιος μπορεί να αποδειχθεί πιο προβληματικός από τον Μάρτιο, διότι τα τελευταία φορτία πλοίων που αναχώρησαν στις 28 Φεβρουαρίου αναμένεται να φτάσουν έως τις 20 Απριλίου. Συνεπώς, οι επιπτώσεις θα γίνουν πιο έντονα αισθητές στις αγορές το επόμενο διάστημα, εφόσον δεν υπάρξει γρήγορη λύση.
Ο κ. Πιερρακάκης ερωτάται κατά πόσο μια γρήγορη επίλυση στη σύρραξη ΗΠΑ – Ιράν θα μπορούσε να αποκαταστήσει τα επίπεδα της προσφοράς.
«Θα κάνει σημαντική διαφορά. Όσο πιο γρήγορα, τόσο το καλύτερο. Ωστόσο, δεν θα είναι αρκετό για να επιστρέψουμε πλήρως στην προηγούμενη ισορροπία, ακριβώς στο σημείο όπου βρισκόμασταν πριν. Ακόμη και υπό μια σειρά από πολύ ευνοϊκές προϋποθέσεις, θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο μήνες για να αποκατασταθεί η λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας, και μάλιστα σε χαμηλότερα επίπεδα από πριν», απαντά και προσθέτει:
«Διότι αν κοιτάξουμε τις ενεργειακές εγκαταστάσεις στη Μέση Ανατολή, 80 εγκαταστάσεις έχουν επηρεαστεί μέχρι τώρα, 80 ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία. Το ένα τρίτο αυτών έχει πληγεί σημαντικά. Συνολικά, θα υπάρξει και ένα ασφάλιστρο κινδύνου που θα αποτυπωθεί στις τιμές στο μέλλον. Άρα, συνολικά, πρόκειται για μια διαφορετική κατάσταση.
Με αυτά τα δεδομένα, η βασική παράμετρος είναι η αβεβαιότητα ως προς τη διάρκεια της κρίσης. Είναι διαφορετικό αν πρόκειται για δύο εβδομάδες και διαφορετικό αν πρόκειται για τρεις μήνες».
Λιγότερο ευάλωτη η Ευρώπη
Κληθείς με βάση και τις προβλέψεις του ΔΝΤ να εκτιμήσει πόσο ευάλωτη είναι η Ευρώπη στον κίνδυνο στασιμοπληθωρισμού, ο κ. Πιερρακάκης λέει:
«Καταρχάς, θα έλεγα ότι η Ευρώπη είναι λιγότερο ευάλωτη σε σχέση με το 2022 συνολικά, δεδομένου ότι μιλάμε για μια ενεργειακή κρίση. Είναι λιγότερο ευάλωτη όσον αφορά τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών και τις επενδύσεις σε υποδομές. Ωστόσο, εξακολουθούμε να εισάγουμε το 57% της ενέργειάς μας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι που παραμένει ένα αρνητικό δεδομένο.
Από την άλλη, το 43% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Άρα, από αυτή την οπτική, ενισχύουμε ήδη τη δυναμικότητά μας, ωστόσο οφείλουμε να την ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο. Πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο σε βασικές παραμέτρους ενεργειακής πολιτικής: δίκτυα, διασυνδέσεις, αποθήκευση. Αυτό είναι το ένα σκέλος.
Το άλλο είναι ο μακροοικονομικός αντίκτυπος. Αυτή τη στιγμή βλέπουμε χαμηλότερη ανάπτυξη και υψηλότερο πληθωρισμό. Δεν βρισκόμαστε ακόμη σε συνθήκες στασιμοπληθωρισμού – αυτό θα ήταν το χειρότερο σενάριο που θα μπορούσε να εκδηλωθεί. Αν συγκρίνουμε την κατάσταση με τη δεκαετία του 1970, γίνεται σαφές γιατί η διάρκεια της κρίσης είναι ο πιο πιο κρίσιμος παράγοντας».
Ερωτηθείς ποια θα πρέπει να είναι η δημοσιονομική αντίδραση της Ευρώπης, ο κ. Πιερρακάκης λέει:
«Θα πρέπει να είναι συγχρονισμένη με τη νομισματική πολιτική. Η νομισματική πολιτική είναι, προφανώς, ανεξάρτητη. Η ΕΚΤ είναι ανεξάρτητη και οι κυβερνήσεις δεν σχολιάζουν τις αποφάσεις της. Ωστόσο, διαθέτουμε μια εργαλειοθήκη που αναπτύξαμε το 2022. Έχουμε μάθει από την εμπειρία εκείνης της περιόδου, γνωρίζουμε τι λειτούργησε και τι όχι. Και αυτό που έχει θέσει ως πλαίσιο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ότι τα μέτρα πρέπει να είναι προσωρινά, στοχευμένα και προσαρμοσμένα. Πρέπει να στηρίξουμε τους πιο ευάλωτους και όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Ταυτόχρονα, αυτή η πολιτική πρέπει να συμβαδίζει με τη νομισματική πολιτική που θα ακολουθήσει η ΕΚΤ, ώστε να μην υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στο τέλος».
