Νέες ισορροπίες διαμορφώνονται στις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, μετά τη θριαμβευτική νίκη του Πέτερ Μάγκιαρ που τερμάτισε με επική πλειοψηφία την 16ετή διακυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν. Ο νικητής των εκλογών δεσμεύτηκε να αποκαταστήσει την τεταμένη σχέση της Ουγγαρίας με την ΕΕ και να πατάξει τη διαφθορά.
Τι αλλάζει όμως για την Ουγγαρία η εκλογή του Μάγκιαρ αλλά και για την εξωτερική πολιτική της χώρας και την σχέση της με την Ευρώπη; Ένα αγκάθι λιγότερο στα πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτό που ψιθυρίζουν σήμερα διπλωμάτες στις Βρυξέλλες.
Ο ‘Ορμπαν ήταν ο μόνιμος αντιρρησίας προκειμένου να προωθήσει αυτό που αντιλαμβανόταν ως συμφέρον της χώρας του και δεν είχε κανέναν δισταγμό να ασκεί βέτο σε ευρωπαϊκές αποφάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν είτε να μπλοκάρει είτε για να άρει το βέτο, να λαμβάνει ανταλλάγματα, συνήθως οικονομική υποστήριξη.
Ο Πέτερ Μάγκιαρ έχει υποσχεθεί μια τελείως διαφορετική προσέγγιση, λέγοντας ότι η σύσφιξη των σχέσεων με την Ευρώπη είναι προτεραιότητα.
Ήδη αυτή η δέσμευση Μάγκιαρ για σύσφιξη σχέσεων με τις Βρυξέλλες σημαίνει ότι ο Πούτιν χάνει έναν σύμμαχο στο Ουκρανικό. Να θυμίσουμε ότι ο Όρμπαν αρνούνταν πεισματικά να συμμετέχει σε μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στήριξη του Κιέβου στα οικονομικά πακέτα, όπως επίσης και να περιορίσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου.
Επίσης, υποστήριζε με θέρμη την εθνική κυριαρχία, αλλά όχι την εθνική κυριαρχία της Ουκρανίας, προκαλώντας ρήγματα στο ευρωπαϊκό μέτωπο.
Ένα σύμμαχο χάνει όμως και ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ταυτιζόταν ιδεολογικά με τον Ορμπάν σε πολλά, όπως στο μεταναστευτικό, στην εθνικιστική προσέγγιση της εσωτερικής πολιτικής, της εξωτερικής πολιτικής αλλά και σε μια σύγκρουση με μέσα ενημέρωσης και τη δικαιοσύνη, όταν δεν ικανοποιούσαν τις επιθυμίες του.
Όλα αυτά τον είχαν κάνει να στηρίξει και προεκλογικά, επανειλημμένως τον Όρμπαν, με αποκορύφωμα την αποστολή του ίδιου του αντιπροέδρου Βανς λίγο πριν τις εκλογές στη Βουδαπέστη. Τώρα αυτή η σχέση, αυτή η συμμαχία δεν μπορεί να είναι πια η ίδια.
Στο εσωτερικό της Ουγγαρίας η προσδοκία όσων τον ψήφισαν είναι ότι θα υπάρξει καταρχάς μια αλλαγή στο ύφος της διακυβέρνησης που είχε έντονα στοιχεία αυταρχισμού.
Επί Όρμπαν, αυτός ο παράγοντας είναι που απομάκρυνε πολλούς ψηφοφόρους από τον απερχόμενο πρωθυπουργό μαζί με καταγγελίες για κακοδιαχείριση, νεποτισμό και διαφθορά.
Τις παθογένειες αυτές καλείται να καταπολεμήσει ο Μάγκιερ στην πράξη ο Μάγιερ και θα κριθεί από το αποτέλεσμα. Είναι ακόμη νωρίς.
