Στη βαμμένη με αίμα Βηρυτό, ένας μικρός θύλακας Ορθοδόξων γιορτάζει. Ο Χριστός σπάει τις πύλες του Άδη και νικά έναντι του θανάτου, όπως ευελπιστεί να αναδειχθεί δυνατότερος από τον θάνατο ο λαός του Λιβάνου.
Στις εκκλησίες της Βηρυτού αντηχεί το Χριστός Ανέστη, οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα, ενώ ακούγεται και ο ήχος από το drone που πετά στη λιβανέζικη πρωτεύουσα. Όλα αυτά συνθέτουν το πολεμικό σκηνικό.
Το κάλεσμα όλων είναι κοινό να σταματήσουν οι εχθροπραξίες.
Ακόμη, τα δάκρυα δεν έχουν στεγνώσει μετά τις θανατηφόρες επιθέσεις στη Βηρυτό και οι Ορθόδοξοι παίρνουν δύναμη από την πίστη τους και τους γεμίζει ελπίδα η Ανάσταση του Χριστού.
Οι Έλληνες του Λιβάνου συσπειρώνονται περισσότερο τις ημέρες του Πάσχα και επιδιώκουν να είναι ενωμένοι. “Εδώ ήταν ελληνική κοινότητα, αλλά μετά τον πόλεμο άλλαξαν τα πράγματα και έφυγαν πολλοί Έλληνες”.
Μετά από ένα θρίλερ με πολλές αμφιβολίες για το εάν το Άγιο Φως θα κατάφερνε να φθάσει στο Λίβανο, τελικά βρίσκεται στο έδαφος της Βηρυτού.
