Με αιχμηρό λόγο και έντονη συναισθηματική φόρτιση τοποθετήθηκε ο Λουκάς Αποστολίδης σχετικά με την υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών, υπογραμμίζοντας πως «δεν πρόκειται για ένα στιγμιαίο ανθρώπινο λάθος, αλλά για ένα έγκλημα διαρκείας με συνεχιζόμενες συνέπειες».
Ο ίδιος αναφέρθηκε με σεβασμό στις οικογένειες των θυμάτων, αλλά και στους τραυματίες, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον Γεράσιμο, ως ζωντανή μαρτυρία του διαρκούς τραύματος που άφησε πίσω της η τραγωδία. Τόνισε ότι το πένθος έχει πλέον μετατραπεί από ατομικό σε συλλογικό, επισημαίνοντας τη μαζική κινητοποίηση της κοινωνίας.
Ο κ. Αποστολίδης απέδωσε στο δικαστήριο διπλό ρόλο: αφενός την τιμωρία των ενόχων μέσω της αποδεικτικής διαδικασίας και αφετέρου έναν ευρύτερο θεσμικό ρόλο απέναντι στην κοινωνία. Όπως σημείωσε, οι δικαστικές αποφάσεις θα πρέπει να αποτελέσουν αφετηρία για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό σύστημα, κάνοντας ειδική αναφορά στην ανάγκη κατάργησης του άρθρου 86 και στην καθιέρωση αιρετής δικαιοσύνης.
Παράλληλα, αμφισβήτησε τη θέση περί «ανθρώπινου λάθους», τονίζοντας ότι η ύπαρξη δεκάδων κατηγορητηρίων αποδεικνύει την ύπαρξη σοβαρών εγκληματικών ευθυνών. Υπογράμμισε επίσης τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, επισημαίνοντας πως χωρίς την παρέμβασή της η υπόθεση θα είχε οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην απουσία συγκεκριμένων κατηγορουμένων από τη διαδικασία, όπως ανώτατα διοικητικά στελέχη, ενώ έκανε λόγο για «μεγάλη συγκάλυψη» μέσω καταστροφής αποδεικτικών στοιχείων στον τόπο του δυστυχήματος.
Τέλος, περιέγραψε ένα «τρίγωνο ευθύνης» που περιλαμβάνει την πολιτική εξουσία, τα εργολαβικά συμφέροντα και τους οργανισμούς, καλώντας τα αρμόδια δικαστικά όργανα να εξετάσουν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία. Κατέληξε εκφράζοντας την προσδοκία για μια δίκαιη απόφαση, προειδοποιώντας ότι χωρίς απόδοση ευθυνών και στην πολιτική ηγεσία, η δικαιοσύνη θα παραμείνει ελλιπής.
Φωτογραφίες και βίντεο: Δ. Καστανάρας// LarissaPress
