Για «δόλιους ελιγμούς» που μοναδικό στόχο έχουν τη στέρηση πρόσβασης των συγγενών στα «στην αλήθεια των βίντεο» έκανε λόγο η Μαρία Καρυστιανού, σε τελευταία ανάρτησή της, μετά τη δήλωση αποχής από την πρόεδρο και την επ’ αόριστον αναβολή της διαδικασίας.
«Η δήλωση αποχής όμως της δικαστού των εξαφανισμένων video, η αυθημερόν αποδοχή της από το δικαστικό συμβούλιο Λαρισας και η για αυτόν τον λόγο αναβολή της υπόθεσης επ’ αόριστον και η εκκίνηση της σε άγνωστο χρόνο ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, δεν ήταν μια πράξη ευθιξίας, αλλά ένας δόλιος ελιγμός, στερούμενος νομικού ερείσματος», καταγγέλλει η κ. Καρυστιανού, σημειώνοντας πως μια δικαστής «μπορεί να αντιδράσει ποικιλοτρόπως αν αισθανθεί προσβεβλημένη και να ασκήσει τα δικαιώματα της, στα οποία όμως ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ η δήλωση αποχής».
Στο στόχαστρο των πυρών της κ. Καρυστιανού μπήκε και το δικαστικό συμβούλιο που συναίνεσε αυθημερόν «σε τέτοια αβάσιμα και παράτυπα αιτήματα», καταλογίζοντας πως «παύει να λειτουργεί ως εγγυητής του Νόμου και μετατρέπεται σε μέρος μιας σκοτεινής σφηκοφωλιάς».
«Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως στη Λάρισα έχει δοθεί μια κοινή γραμμή, μια θλιβερή εντολή: το μεθοδικό ξέπλυμα του εγκλήματος των Τεμπών και η συγκάλυψη των υπαιτίων», καταλήγει η ίδια στην ανάρτησή της.
Ολόκληρη η ανάρτηση
«Θα μπορούσα να ξεκινήσω λέγοντας πως η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα απουσιάζει, και έτσι να καταγράψω άλλη μια φορά το καθημερινό μας βίωμα.
Η δήλωση αποχής όμως της δικαστού των εξαφανισμένων video, η αυθημερόν αποδοχή της από το δικαστικό συμβούλιο Λαρισας και η για αυτόν τον λόγο αναβολή της υπόθεσης επ’ αόριστον και η εκκίνηση της σε άγνωστο χρόνο ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, δεν ήταν μια πράξη ευθιξίας, αλλά ένας δόλιος ελιγμός, στερούμενος νομικού ερείσματος.
Ήταν ένα πάνω από φανερό πρόσχημα με έναν και μοναδικό στόχο: να μας στερήσουν την πρόσβαση στην αλήθεια που κρύβουν τα βίντεο που τους «ξέφυγαν» και περισώθηκαν στα κινητά και τους υπολογιστές των πραγματογνωμόνων, αφού όλα τα άλλα φρόντισαν από την αρχή και τα εξαφάνισαν.
Αυτή η στάση δεν είναι απλώς μια αντίδραση θιγόμενου προσώπου. Εξάλλου μια δικαστής μπορεί να αντιδράσει ποικιλοτρόπως αν αισθανθεί προσβεβλημένη και να ασκήσει τα δικαιώματα της, στα οποία όμως ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ η δήλωση αποχής. Είναι μια ξεκάθαρη αρνησιδικία.
Όταν το δικαστικό συμβούλιο συναινεί αυθημερόν σε τέτοια αβάσιμα και παράτυπα αιτήματα, παύει να λειτουργεί ως εγγυητής του Νόμου και μετατρέπεται σε μέρος μιας σκοτεινής σφηκοφωλιάς.
Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως στη Λάρισα έχει δοθεί μια κοινή γραμμή, μια θλιβερή εντολή: το μεθοδικό ξέπλυμα του εγκλήματος των Τεμπών και η συγκάλυψη των υπαιτίων».
