Σε δήλωση του επικεφαλής της παράταξης «ΑλλάΖουμε» – Μείζονος αντιπολίτευσης Δήμου Ελασσόνας, Θανάση Μπίζιου, αναφέρονται τα ακόλουθα:
“Η απάντηση της Δημοτικής Αρχής Ελασσόνας για το πρωτοφανές ατόπημα με τη σημαία του σφαγέα του Ελληνισμού, Κεμάλ Ατατούρκ, δεν είναι απλώς ανεπαρκής, είναι μνημείο πολιτικής δειλίας και θράσους.
Αντί για μια ειλικρινή συγγνώμη προς τους πολίτες της Ελασσόνας, τους απογόνους των Ποντίων προσφύγων και την εθνική μνήμη, ο κ. Γάτσας και οι συνεργάτες του επέλεξαν τον πιο ολισθηρό και ντροπιαστικό δρόμο: να ρίξουν την ευθύνη σε μια ανήλικη μαθήτρια!
Είναι πραγματικά εξοργιστικό να βλέπουμε έμπειρα στελέχη της διοίκησης, που πληρώνονται από τον ελληνικό λαό για να προστατεύουν το κύρος του Δήμου, να ισχυρίζονται ότι «αιφνιδιάστηκαν» από ένα παιδί.
Πού ήταν η κ. Καρκαβανίδου και η κ. Γκουγκουλή την ώρα που στηνόταν το φωτογραφικό ενσταντανέ;
Πού ήταν το πολιτικό τους αισθητήριο και η στοιχειώδης γνώση της ιστορίας μας;
Από πότε οι Αντιδήμαρχοι της ιστορικής Ελασσόνας λειτουργούν ως «διακοσμητικά στοιχεία» που δεν αντιλαμβάνονται τι κρατούν στα χέρια τους ή δίπλα σε τι ποζάρουν;
Η λέξη «ΣΥΓΓΝΩΜΗ» απουσιάζει προκλητικά από την ανακοίνωσή τους. Αντ’ αυτής, σερβίρουν μια χλιαρή «λύπη για τις εντυπώσεις», λες και το πρόβλημα είναι η φωτογραφία και
όχι η πράξη. Η προσπάθεια υποβάθμισης του γεγονότος σε «αυθόρμητη στιγμή» αποτελεί ευθεία προσβολή στη νοημοσύνη μας. Στο δημόσιο βίο, η ευθύνη δεν μετατίθεται σε ανήλικους φιλοξενούμενους, αναλαμβάνεται από αυτούς που κρατούν τα ηνία.
Καμία ανοχή – Καμία συγκάλυψη.
Επειδή η αξιοπρέπεια της Ελασσόνας δεν είναι πεδίο για «ασκήσεις ετοιμότητας» και επικοινωνιακά τεχνάσματα, η θέση μας είναι ξεκάθαρη:
Ζητούμε την άμεση παραίτηση των δύο Αντιδημάρχων, της κ. Ευφροσύνης Καρκαβανίδου-Σκρέτα και της κ. Παρασκευής Γκουγκουλή. Η πολιτική τους ανεπάρκεια και η προσβολή της εθνικής μνήμης δεν διορθώνονται με εκ των υστέρων δηλώσεις «λύπης».
Καλούμε τον Δήμαρχο κ. Γάτσα να σταματήσει να κρύβεται. Η προσπάθειά του να μετατρέψει μια ανήλικη μαθήτρια σε «εξιλαστήριο θύμα» για να σώσει τις θέσεις των συνεργατών του είναι ο ορισμός της πολιτικής αναξιοπρέπειας.
Η φιλοξενία είναι ιερή, αλλά η ιστορία μας δεν είναι προς πώληση, ούτε προς ανταλλαγή στο πλαίσιο οποιουδήποτε προγράμματος. Αν η Δημοτική Αρχή δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη σημαία ενός κράτους από το σύμβολο μιας γενοκτονίας, τότε είναι επικίνδυνη για τον τόπο.
Κύριε Δήμαρχε, οι παραιτήσεις είναι ο μόνος δρόμος. Η υπομονή των πολιτών εξαντλήθηκε”.
