Ως Πρόεδρος στο Τμήμα Γεωπονίας – Αγροτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αλλά και με την ιδιότητα του Τομεάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων της “Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος”, παραβρέθηκε ο Καθηγητής Αλέξανδρος Παπαχατζής στην πολύ ενδιαφέρουσα Ενημερωτική Εκδήλωση με θέμα «Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η επιρροή τους στην τοπική οικονομία και επιχειρηματικότητα» που διοργάνωσε το Επιμελητήριο Λάρισας, το Σάββατο 21 Μαρτίου στην αίθουσα του Διοικητικού του Συμβουλίου.
Είχε στόχο την ανάλυση των σύγχρονων διεθνών εξελίξεων και των επιπτώσεών τους στην Οικονομική δραστηριότητα σε τοπικό επίπεδο, καθώς και στις προοπτικές της Επιχειρηματικότητας.
Ομιλητές, οι δύο συντοπίτες Επιχειρηματίες, ο Λευτέρης Σαΐτης της κονσερβοποιίας “Intercomm Foods” και ο Απόστολος Δοντάς των Εκκοκκιστηρίων βάμβακος “Επίλεκτος” και κύριος Ομιλητής ο Στρατηγικός Αναλυτής, Δρ. Νίκος Λυγερός.
Σύμφωνα πάντα με τον κο Παπαχατζή:
«Άμεσες αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία προκαλούν οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην γειτονιά μας, είτε πρόκειται για τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, είτε για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Τελικός αντίκτυπος όλων αυτών, είναι η αύξηση του ενεργειακού κόστους και του κόστους των μεταφορών.
Παράλληλα, η επιχειρηματικότητα αντιμετωπίζει κινδύνους (ακυρώσεις, εφοδιαστική αλυσίδα) αλλά και ευκαιρίες αναδιάρθρωσης, με έμφαση στην ασφάλεια και τις εναλλακτικές αγορές».
Οι ερωτήσεις του Καθηγητή Παπαχατζή προς τους Ομιλούντες καίριες και κινούμενες σε δύο κατευθύνσεις:
Σχετικά με την ενέργεια, έθεσε το ερώτημα αν «θα έπρεπε κι εμείς όπως και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, να καταφύγουμε στην αυξημένη χρήση του λιγνίτη στο “ενεργειακό μείγμα”, με παράδειγμα την Γερμανία, που τον αύξησε στο 25%, σε σύγκριση με το 8% της χώρας μας, όπως και στην διατήρηση των δύο εναπομεινάντων λιγνιτικών μονάδων μας, μέχρι το 2040»; Και η απάντηση του κου Λυγερού, ήταν ότι συνταυτίζεται πλήρως με αυτήν την άποψη.
Ενώ σχετικά με τις παραγόμενες γεωργικές “πρώτες ύλες” των αγροτοδιατροφικών τοπικών βιομηχανιών, η ερώτηση ήταν «κατά πόσο μπορεί το κράτος να στηρίξει το χαμηλό κόστος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων και κατά πόσο μπορεί να προσδώσει επιπλέον “προστιθέμενη αξία” στο τελικό προϊόν»; Κι εδώ η απάντηση ήταν ότι είναι ένα γενικότερο χρονίζον θέμα κι όχι μόνο λόγω της τωρινής κρίσης!
