Της Εύας Καλογήρου
Το Εθνικό Θέατρο και η παράσταση «Σταθμός Ω», ένα έργο του Γιώργου Χριστοδούλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τσικούρα (Τσικ), έρχονται στο Θέατρο «Κώστας Τσιάνος» στη Λάρισα για δύο παραστάσεις στις 9 το βράδυ, σήμερα Τετάρτη και αύριο Πέμπτη.
Μια παράσταση, που εμπνέεται από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας, ταξιδεύει στην περιφέρεια και σε απομακρυσμένα νησιά, μιλώντας για την απώλεια, τη συνενοχή, τη συγχώρεση και τη μνήμη.
Το Εθνικό Θέατρο ταξιδεύει, από τις 5 Φεβρουαρίου, στην περιφέρεια και σε απομακρυσμένα νησιά, με την παράσταση Σταθμός Ω. Ένα νέο ελληνικό θεατρικό έργο του Γιώργου Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία του Τυρναβίτη Δημήτρη Τσικούρα (Τσικ), αριστούχου αποφοίτου του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου για την περσινή ακαδημαϊκή χρονιά.
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Τσικούρας μίλησε για την παράσταση «Ωμέγα» και αποκάλυψε το βαθύτερο νόημα και την έμπνευσή της, σε συνέντευξή του στη LarissaPress.
Ο ίδιος ανέφερε:
«Το έργο γράφτηκε από τον Γιώργο Χριστοδούλου το διάστημα Αυγούστου–Σεπτεμβρίου, με σκοπό να παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο. Η αφετηρία του βασίζεται στη ραψωδία Ωμέγα της Ιλιάδα, όπου ο Πρίαμος ζητά από τον Αχιλλέα το σώμα του γιου του, Έκτορα. Μέσα από αυτό το αρχαίο μοτίβο, το έργο μεταφέρεται στο σήμερα, θίγοντας έντονα ζητήματα όπως η συγχώρεση, η απώλεια και η μνήμη.
Η ιστορία επικεντρώνεται σε έναν 23χρονο ανοιχτά ομοφυλόφιλο άντρα σε ένα χωριό της ελληνικής περιφέρειας, ο οποίος γίνεται στόχος κοινωνικής προκατάληψης και βίας. Η διαφορετικότητά του προκαλεί, ιδιαίτερα όταν εκφράζεται ελεύθερα μέσα από την εμφάνιση και την τέχνη του. Ένα γκράφιτι που δημιουργεί σε έναν παλιό σταθμό τρένων —τον «Σταθμό Ωμέγα»— γίνεται αφορμή για έντονες αντιδράσεις. Σε ένα σκηνικό καρναβαλιού, η ένταση ξεφεύγει και οδηγεί στην εξαφάνισή του.
Από εκεί και πέρα, το έργο μετατρέπεται σε μια σκληρή και συγκινητική αναζήτηση: ο πατέρας του, μαζί με έναν φίλο, προσπαθούν να τον βρουν. Όταν αποκαλύπτεται ο θάνατός του, η αναζήτηση στρέφεται στο σώμα του, σε μια ξεκάθαρη αναφορά στη ραψωδία Ωμέγα. Χρόνια μετά, ο πατέρας έρχεται αντιμέτωπος με τον δολοφόνο, ζητώντας απαντήσεις και δικαίωση.
Η παράσταση παρουσιάζεται από πέντε ηθοποιούς, οι οποίοι εναλλάσσουν ρόλους και λειτουργούν ταυτόχρονα ως αφηγητές. Στόχος τους είναι να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη περιστατικών βίας που έχουν σημαδέψει την ελληνική κοινωνία, όπως οι υποθέσεις του Βαγγέλης Γιακουμάκης, του Ζακ Κωστόπουλος και του Άλεξ Μεσχισβίλι».
Όπως τόνισε ο σκηνοθέτης, «το έργο δεν αφορά μόνο τη διαφορετικότητα ή την ομοφοβία, αλλά τη βία συνολικά και τη στάση που κρατά ο καθένας απέναντί της. Μέσα από την αφήγηση, καλεί το κοινό να αναρωτηθεί: ποια είναι η προσωπική μας ευθύνη;»
Ιδιαίτερη θέση στο έργο έχουν και οι έννοιες της μνήμης, του ύπνου και του θανάτου, επηρεασμένες από την αρχαία πηγή. Η μνήμη παρουσιάζεται ως κάτι εύθραυστο αλλά και απαραίτητο — μια δύναμη που κρατά ζωντανές τις ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν.
Τέλος, ο Δημήτρης Τσικούρας εξέφρασε τη χαρά του για τη συνεργασία με το Θεσσαλικό Θέατρο, ιδιαίτερα σε μια χρονιά-ορόσημο, καθώς συμπληρώνει 50 χρόνια λειτουργίας. Η περιοδεία της παράστασης ξεκινά από την περιφέρεια και τα ΔΗΠΕΘΕ της χώρας, πριν φτάσει στην Αθήνα, σε μια πορεία που, όπως σημείωσε, έχει ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία για τον ίδιο.
Η «Ωμέγα» δεν είναι απλώς μια θεατρική παράσταση, είναι μια δυνατή υπενθύμιση ότι η μνήμη, η αποδοχή και η ανθρωπιά παραμένουν ζητήματα που μας αφορούν όλους.
Συντελεστές παράστασης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ)
Σύμβουλος δραματουργίας: Αρίστη Τσέλου
Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης
Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σταμάτη
Μουσική: Γιώργος Στεφανακίδης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά
Βοηθός σκηνοθέτη: Ξένια Ταμπούρλου
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Ενισλίδου
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ζωή Κουσάνα, Παναγιώτης Παντέρας, Στέφανος Πίττας, Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ), Αλεξάνδρα Χασάνι.
