Η πόλη του Βόλου, ένας τόπος όπου η θάλασσα συναντούσε κάποτε την υψηλή αισθητική των νεοκλασικών αρχοντικών, των κτιρίων μιας άλλης εποχής καθώς και την αυστηρή γοητεία της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, βιώνει σήμερα μια οδυνηρή και αμετάκλητη μετάλλαξη, καθώς ο ιστορικός της ιστός θυσιάζεται καθημερινά στον βωμό της άναρχης ανοικοδόμησης.
Κάθε φορά που ένας παλιός πέτρινος τοίχος γκρεμίζεται για να δώσει τη θέση του στα μπετόν και τις ακαλαίσθητες όψεις των σύγχρονων πολυκατοικιών, δεν χάνεται απλώς ένα οικοδόμημα, αλλά ξεριζώνεται ένα κομμάτι της συλλογικής μνήμης των Βολιωτών.
Αυτή η διαδικασία της «τσιμεντοποίησης» δεν είναι τυχαία, αλλά το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής αδιαφορίας που επιτρέπει σε κτίρια-κοσμήματα, που άντεξαν σεισμούς και πολέμους, να καταρρέουν υπό το βάρος πολλές φορές και της σκόπιμης εγκατάλειψης από ιδιοκτήτες που προσδοκούν το κέρδος της αντιπαροχής.
Σε αυτό το σκηνικό της σταδιακής κατεδάφισης της ιστορίας, η απουσία του Υπουργείου Πολιτισμού είναι εκκωφαντική και προκλητική, καθώς η πολιτεία περιορίζεται σε έναν ρόλο παθητικού παρατηρητή ή γραφειοκρατικού διεκπεραιωτή. Αντί το Υπουργείο να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας, συχνά εγκλωβίζεται σε ατέρμονες διαδικασίες που οδηγούν στην οριστική φθορά, χωρίς να παρέχει τα απαραίτητα οικονομικά κίνητρα ή τις φορολογικές ελαφρύνσεις που θα καθιστούσαν τη συντήρηση ενός διατηρητέου κτιρίου βιώσιμη επιλογή για έναν πολίτη.
Η έλλειψη ενός στρατηγικού σχεδιασμού για τη διάσωση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του Βόλου έχει μετατρέψει την πόλη σε ένα εργοτάξιο όπου η ομοιομορφία του τσιμέντου εξαφανίζει τη μοναδικότητα των παλιών συνοικιών, ενώ εμβληματικά κτίρια που θα μπορούσαν να αποτελούν πολιτιστικούς πόλους, αφήνονται να ρημάζουν ως «φαντάσματα» του παρελθόντος.
Η πολιτιστική πολιτική μοιάζει να σταματά στις βιτρίνες των μουσείων, αγνοώντας ότι το μεγαλύτερο μουσείο μιας πόλης είναι οι δρόμοι της και τα κτίριά της, τα οποία παραδίδονται αμαχητί στις μπουλντόζες, την ώρα που το κράτος αδρανεί χαρακτηριστικά μπροστά στην εξαφάνιση της φυσιογνωμίας του Βόλου, αφήνοντας τις επόμενες γενιές να αναζητούν την ταυτότητα της πόλης τους μόνο μέσα από κιτρινισμένες φωτογραφίες και αρχειακό υλικό.
Από τον αρχιτέκτονα κ. Δημήτριο Καραγκούνη, έγινε μία τυχαία επιλογή όχι τόσο γνωστών κτιρίων, αλλά με ενδιαφέροντα στοιχεία αρχιτεκτονικής. Στο βίντεο, ο αρχιτέκτονας Δημήτριος Καραγκούνης, Επίτιμος Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογικών Έργων και Μελετών της ΕΦΑΛΑΡ πραγματοποιεί ένα οδοιπορικό στην πόλη του Βόλου και σχολιάζει την σημερινή κατάσταση αυτών των κτιρίων…
