Γράφει ο Γ. Λαμπρούλης, βουλευτής Λάρισας του ΚΚΕ και αντιπρόεδρος της Βουλής
Η κυβέρνηση σέρνει τον χορό της εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, όμως και τα άλλα αστικά κόμματα δεν πάνε πίσω… Πέρα από κορόνες και ευχολόγια, μοιράζονται την ευθύνη για τις σημερινές εξελίξεις, έχοντας προσυπογράψει τις συμμαχικές στρατηγικές συμφωνίες με ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ – Ισραήλ και τις πολεμικές δαπάνες.
Κι ενώ προβάλλει από παντού η ανάγκη να βάλει ο λαός τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, βρίσκει απέναντι όλα τα συστημικά κόμματα, που αθροίζονται στον «εθνικό κορμό» που υπερασπίζεται τα ζωτικά συμφέροντα της αστικής τάξης σε συνθήκες κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων. Η στάση τους στην αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο είναι ενδεικτική και τους αποκαλύπτει.
«Η στρατιωτική μας παρουσία κάτω από τις παρούσες συνθήκες στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να συνδέεται με την προστασία του ελληνισμού, και ειδικότερα του κυπριακού ελληνισμού, που είναι εγγύτερα στην εμπόλεμη ζώνη», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μετά τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό…
Ξεπλένει τη ΝΑΤΟική αποστολή στην Κύπρο, για την ασφάλεια των βρετανικών βάσεων και της αστικής τάξης, που καμιά σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αντίθετα, βυθίζει ακόμα περισσότερο τη χώρα μας στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου και αποκαλύπτει την ξεδιάντροπη κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ, όταν λέει πως «δεν πρέπει να υπάρξει κανένα σενάριο εμπλοκής στον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με το Ιράν».
Από τη μια συνυπογράφουν την ενεργότερη συμμετοχή στον πόλεμο, στο όνομα της προστασίας τάχα του κυπριακού ελληνισμού, κι από την άλλη «αντιπολιτεύονται» την κυβέρνηση στην πολιτική που στηρίζουν και οι ίδιοι! Παλιά μου τέχνη κόσκινο για την αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία, που είναι δύναμη δοκιμασμένη για την αστική τάξη, στα «εύκολα» και στα δύσκολα.
Το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ, που αναλαμβάνει ρόλο λαγού για «να διαμορφώσουμε από κοινού την εθνική γραμμή», καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ότι οι πρωτοβουλίες της για συναίνεση είναι …υποκριτικές. Προδιαγράφει μάλιστα πως αν γινόταν Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, «κανείς δεν θα έβαζε θέμα μη στήριξης της Κύπρου», δηλαδή της ΝΑΤΟικής πολεμικής αποστολής.
Την ώρα που προβάλλει η ανάγκη για πλήρη διαχωρισμό των εργαζομένων και του λαού από την καταστροφική πολιτική της αστικής τάξης και των κομμάτων της, ο ΣΥΡΙΖA γίνεται φλογερός κήρυκας της συναίνεσης σε στρατηγικές επιλογές που σπρώχνουν τη χώρα πιο βαθιά στον πόλεμο…
Από την άλλη, ο καημός της Νέας Αριστεράς είναι «να μην επιτρέψει (η κυβέρνηση) τη χρήση της Σούδας και των αμερικανικών βάσεων για επιχειρήσεις εκτός ΝΑΤΟικού πλαισίου».
Προφανώς, οι δολοφονίες αμάχων και παιδιών, οι επεμβάσεις για την ανατροπή κυβερνήσεων που δεν ευθυγραμμίζονται με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ο πόλεμος για την ανάσχεση της κινεζικής επιρροής στη Μέση Ανατολή και το άπλωμα της φωτιάς από τα δυτικά σύνορα της Κίνας μέχρι τη Μεσόγειο, έχουν την …κατανόηση
της Νέας Αριστεράς, αν γίνονται εντός ΝΑΤΟικού πλαισίου. Εκεί δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε με τη χρήση της Σούδας. Για τέτοιο παραλήρημα μιλάμε.
Στην Πλεύση Ελευθερίας ο χρόνος έχει παγώσει σε κάποια ημερομηνία πριν την κλιμάκωση του πολέμου. Είναι βέβαιο όμως πως όταν τοποθετηθεί, θα αναμασήσει τις γνωστές φαιδρότητες για το «διεθνές δίκαιο που καταλύεται» και τη «μη νομιμότητα» ενός ακόμα ιμπεριαλιστικού εγκλήματος. Αλλά λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή, αρκεί να κρύβονται οι πραγματικοί ένοχοι και οι αιτίες για την εμπλοκή στον πόλεμο, που βρίσκονται μέσα στην ίδια τη χώρα και είναι τα συμφέροντα της αστικής τάξης, με τα οποία ταυτίζεται το κόμμα της Κωνσταντοπούλου.
Για τον Βελόπουλο τέλος, το ζήτημα είναι αν οι ΗΠΑ θα έκαναν «κάτι παρόμοιο» για χάρη της Κύπρου, όπως τώρα επιτίθενται στο Ιράν, σκορπώντας φωτιά και σίδερο σε όλη τη Μέση Ανατολή, μέχρι τη Μεσόγειο! Αποθεώνει μάλιστα κι αυτός τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, λέγοντας πως «είναι επιβεβλημένη» με βάση τις τελευταίες εξελίξεις «και πρέπει να την εμβαθύνουμε περισσότερο». Για την Κύπρο, είπε ότι η «βοήθεια» άργησε πολλά χρόνια.
Έτσι τοποθετούνται η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα στις εξελίξεις που είναι ραγδαίες και επιταχύνουν την ορμητική συμμετοχή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Μόνο το ΚΚΕ στέκεται με συνέπεια στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, με κριτήριο τον λαό και τα πραγματικά του συμφέροντα! Αποκαλύπτει τις πραγματικές αιτίες της πολεμικής κλιμάκωσης και κυρίως πρωτοστατεί στην οργάνωση της εργατικής – λαϊκής πάλης ενάντια στην εμπλοκή, για να κλείσουν οι βάσεις και να γυρίσουν πίσω φρεγάτες, αεροσκάφη και πυροβολαρχία. Να πετάξει ο λαός στα σκουπίδια την προπαγάνδα και τα πολεμικά οράματα της αστικής τάξης, να δείξει την πραγματική του δύναμη στην πάλη για την ανατροπή της σάπιας εξουσίας της.
