Σε μήνυμα του Δημάρχου Τυρνάβου Στέλιου Τσικριτσή για την Πανελλήνια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, αναφέρονται τα εξής:
“Σήμερα, 6η Μαρτίου, Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, αποτελεί μια σημαντική αφορμή για να στρέψουμε την προσοχή μας σε ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα και συνολικά την κοινωνία.
Συμπεριφορές σχολικού εκφοβισμού, ως φαινόμενα που εμφανίζονται και σε αρκετές περιπτώσεις πληθαίνουν, αγγίζοντας και τις τοπικές μας κοινωνίες, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλά «μεμονωμένα περιστατικά», ούτε να αποδίδονται αποκλειστικά σε ατομικές συμπεριφορές. Δεν αφορούν μόνο το σχολικό περιβάλλον.
Συνδέονται με τις πιέσεις, τις κοινωνικές ανισότητες και τα αδιέξοδα που βιώνουν πολλά παιδιά και νέοι στη σύγχρονη κοινωνία. Το σχολείο δεν είναι αποκομμένο από την πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω του. Αντίθετα, αντανακλά τις αντιθέσεις και τις δυσκολίες που υπάρχουν στην κοινωνία.
Σε μια εποχή όπου οι λαοί βιώνουν τη φρίκη των πολέμων, των ανταγωνισμών και της βαρβαρότητας, δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τη σχολική βία αποκομμένη από το γενικότερο κοινωνικό περιβάλλον. Όταν οι νέοι μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο που προβάλλει τη δολοφονία παιδιών ως “παράπλευρη απώλεια”, που “διδάσκει” τον ανταγωνισμό αντί της αλληλεγγύης, που μετατρέπει την ανθρώπινη ζωή σε «κόστος», τότε η βία βρίσκει έδαφος να εκφραστεί και στο σχολείο. Γι’ αυτό και απορρίπτουμε προσεγγίσεις που μεταθέτουν την ευθύνη αποκλειστικά στο άτομο, στην οικογένεια, στο σχολείο και αθωώνουν το σύστημα που γεννά τις ανισότητες, τον αποκλεισμό και την επιθετικότητα. Το σχολείο δεν είναι νησίδα έξω από την κοινωνία. Είναι καθρέφτης της. Και όσο η σημερινή κοινωνία παράγει βία, τόσο αυτή θα εισχωρεί και στις σχολικές αίθουσες.
Η αξιοποίηση του ενδοσχολικού εκφοβισμού για την ένταση της καταστολής, των ποινών και της επιτήρησης, για την ποινικοποίηση όλο και περισσότερων περιστατικών της σχολικής ζωής, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, αλλά, αντίθετα, στοχεύει το μαθητικό, το εκπαιδευτικό και το γονεϊκό κίνημα. Στοχεύει τη συλλογικότητα, τη μαχητικότητα, την κριτική σκέψη, την αλληλεγγύη, δηλαδή τις αξίες που φτιάχνουν αντισώματα σε βάρος του εκφοβισμού. Γι’ αυτό και θα πέσει στο κενό!
Παλεύουμε για ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα, που δεν θα διαχωρίζει, δεν θα στιγματίζει, που θα δίνει χώρο στη φιλία, στη δημιουργία και τη συντροφικότητα. Δεν θέλουμε ταξικούς φραγμούς, και κάθε είδους διαιρέσεις, αλλά για ένα σχολείο γνώσης και όχι απόγνωσης. Για ένα σχολείο των όλων και των ξεχωριστών.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να δυναμώσει η φωνή των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονιών ενάντια στις αιτίες που γεννούν το πρόβλημα, διεκδικώντας το σχολείο και την κοινωνία που -αντί να αποκλείει, να εξοντώνει κοινωνικά και να θέτει συνεχώς νέα αδιέξοδα- θα χτίζει έναν κόσμο δημιουργίας, συλλογικότητας, απελευθερωμένο από τα δεσμά της εκμετάλλευσης”.
