Σε ανακοίνωση του το Εργατικό Κέντρο Λάρισας αναφέρει τα εξής:
Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας η θεατρική ομάδα «Γιάννης Νεγρεπόντης» του ΕΚΛ παρουσιάζει ένα πρωτότυπο έργο με τίτλο «Είναι δικός σου όλος ο κόσμος». Είναι μια παράσταση βασισμένη σε κείμενα και στίχους του σπουδαίου στιχουργού και λογοτέχνη Γιάννη Νεγρεπόντη η οποία σκιαγραφεί τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες με επίκεντρο την εργαζόμενη γυναίκα. Έχει σκοπό να δημιουργήσει προβληματισμό, ερεθίσματα για γνώση, δίνοντας ταυτόχρονα ώθηση για μαχητικούς αγώνες. (Συμμετέχει ο μουσικός Ηλίας Νικολαΐδης / Σκηνοθεσία: Βασίλης Καρμίρης)
Η Ένωση Γυναικών Λάρισας (μέλος ΟΓΕ) και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας τιμούν την 8η Μάρτη και απευθύνονται σε όλες τις γυναίκες του μόχθου τις εργαζόμενες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις φοιτήτριες, τις νέες μητέρες, τις μετανάστριες- πρόσφυγες τονίζοντας ότι οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.
Τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής στην πόλη μας!
Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.
Σηκώνουμε ανάστημα και υψώνουμε τείχος στις πολιτικές που:
ü Τσακίζουν τις αυτοαπασχολούμενες και νέες επιστήμονες. Τις σκλαβώνουν στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού ή του γραφείου, συχνά μαζί με τα παιδιά τους, αφού δεν έχουν πού να τα αφήσουν, χωρίς ωράριο, χωρίς προστασία της μητρότητας, παρά τις υπέρογκες ασφαλιστικές κρατήσεις και τη φοροληστεία.
ü Ξεκληρίζουν τις αγρότισσες και τους αγρότες. Εκτοξεύουν το κόστος παραγωγής των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τις τιμές τους στα ράφια, για να θησαυρίζουν οι σύγχρονοι τσιφλικάδες, τα supermarkets, οι μεγαλέμποροι και οι βιομήχανοι.
ü Στερούν το δικαίωμα των μαθητριών, των σπουδαστριών και των φοιτητριών στην ολόπλευρη μόρφωση, με αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, για να μπορούν απρόσκοπτα να αφοσιωθούν στις σπουδές τους, να βρίσκουν εργασία στο αντικείμενο επιλογής τους.
ü Θαλασσοπνίγουν χιλιάδες γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες και τα παιδιά τους, που καταλήγουν στα κυκλώματα trafficking, στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης ή μετατρέπονται σε πάμφθηνο και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό.
Αντιπαλεύουμε την πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις δικές μας ανάγκες. Γι’ αυτό:
· στο όνομα της «ισότητας των φύλων», κατάργησε την απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, που ήταν σημαντική κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού.
· στο όνομα της «συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η μεγαλοεργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους. Οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας θυσιάζονται στο ζύγι του «κόστους» για το κράτος και του οφέλους για τους ομίλους, οδηγώντας σε τραγικές ελλείψεις, και στην εμπορευματοποίηση τους .
· μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Μας φέρνει αντιμέτωπες με τα καθημερινά ατελείωτα «Τέμπη», την ανυπαρξία πρόληψης για Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Έκτασης, αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών. Σε αυτό το πλαίσιο 5 αυταδέλφισσες μας έχασαν με τραγικό τρόπο τη ζωή τους στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα.
· αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
· καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου- συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτικό την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.
Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων. Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμαστην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για τηνπροστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας καιτου γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειαςστους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.
Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία καιχειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.
Σας καλούμε να παλέψουμε μαζί!
