“Περιφέρεια και κυβέρνηση, μετά την θανάτωση 165.000 προβάτων στην Θεσσαλία, επιχειρούν να διαχειριστούν την ευλογιά με μπαλώματα”, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΛΑΣΥ Θεσσαλίας, τονίζοντας τα εξής:
“Η περιφερειακή αρχή του κ. Κουρέτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ν.Δ, μετά τη θανάτωση 165.000 προβάτων στην Θεσσαλία και 500.000 πανελλαδικά, προσπαθούν να διαχειριστούν την ευλογιά των προβάτων με μπαλώματα, υπογράφοντας Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ τους με στόχο την κλινική επιτήρηση και την εργαστηριακή διερεύνηση των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων για την ευλογιά του προβάτου.
Μιλώντας στην συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Τάσος Τσιαπλές, ανέδειξε τις μεγάλες ευθύνες περιφερειακής αρχής και κυβέρνησης, προβάλλοντας ένα πλαίσιο προτάσεων που διεκδικούσε εξ’ αρχής η Λαϊκή Συσπείρωση.
Συγκεκριμένα ανέφερε: «Η πολιτική κυβέρνησης και περιφερειακής αρχής, αποδείχθηκε ανεπαρκέστατη για την αντιμετώπιση της ευλογιάς, με αποτέλεσμα να έχουν θανατωθεί περί τα 500 χιλ. ζώα πανελλαδικά, τα 165 χιλ. στη Θεσσαλία και χιλιάδες κτηνοτρόφοι να έχουν οδηγηθεί σε οικονομική κατάρρευση και αδιέξοδο.
Παρά τις επαναλαμβανόμενες επιζωοτίες, δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο ενάντια στον βασικό παράγοντα που προδιαθέτει στην εισαγωγή ζωονόσων από άλλες χώρες και στη συνέχεια πυροδοτεί την εξάπλωσή τους.
Αυτός δεν είναι άλλος από την πολιτική:
– Των αθρόων εισαγωγών κτηνοτροφικού κεφαλαίου και άλλων εμπορευμάτων με βάση την ΚΑΠ της Ε.Ε, που έχει μετατρέψει τη χώρα σε “ξέφραγο” αμπέλι για λογαριασμό μεταποιητικών και εμπορικών μονοπωλίων, που θησαυρίζουν από φθηνές, ανεξέλεγκτες και παράνομες εισαγωγές.
– Της μεγάλης υποστελέχωσης των κτηνιατρικών υπηρεσιών Περιφέρειας και Υπουργείου και ιδιωτικοποίησης αρμοδιοτήτων τους με βάση κανονισμούς της Ε.Ε.
– Της “ατομικής ευθύνης” με βάση την οποία το κράτος απεμπολεί τις ευθύνες του σε ό,τι αφορά στην αντικατάσταση του κτηνοτροφικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα ο κτηνοτρόφος να ψάχνει μόνος του για ζώα ύστερα από μια μεγάλη καταστροφή, όπως συνέβη και μετά τον “Daniel”.
Εκ’ των υστέρων κύριε περιφερειάρχη επιχειρείτε να διαχειριστείτε αυτή την εκρηκτική κατάσταση με μπαλώματα και μνημόνια, την ώρα που η ευλογιά έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και μπορεί να υπάρξει χειροτέρευση της κατάστασης.
Το συγκεκριμένο μνημόνιο που φέρατε για έγκριση, αποτελεί μια αποσπασματική δράση. Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας επιζωοτίας οφείλει να συντονίζεται κεντρικά από το Υπουργείο, με ενιαία επιστημονικά κριτήρια και πλήρη κρατική ευθύνη. Δημιουργείται το εύλογο ερώτημα: τι θα γίνει με τις περιφέρειες που δεν έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε πανεπιστημιακά εργαστήρια ή εξειδικευμένο εξοπλισμό;
Επιπλέον, θέτουμε ένα ακόμα σοβαρό ερώτημα: σε συνθήκες τέτοιας μεταδοτικότητας, είναι επιστημονικά δόκιμο να προβλέπονται τόσες διαδοχικές επισκέψεις κλιμακίων σε εκτροφές, όταν είναι γνωστό πόσο εύκολα μπορεί να μεταφερθεί το νόσημα από μονάδα σε μονάδα;
Η προστασία των ζώων δεν λύνεται με “συνεργασίες” της τελευταίας στιγμής. Ως Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, διεκδικούσαμε εξ’ αρχής σχεδιασμένα και ουσιαστικά μέτρα για το σταμάτημα και την εκρίζωση της ευλογιάς και άλλων ζωονόσων, όπως:
Πλήρη στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και εργαστηρίων με μόνιμο κτηνιατρικό και βοηθητικό προσωπικό με κατεπείγουσες διαδικασίες. Τον προσανατολισμό τους στον έλεγχο των ζωονόσων (π.χ. έλεγχος στις εισαγωγές, έλεγχος και παρακολούθηση των απολυμάνσεων βυτίων, δωρεάν απολυμαντικά στους κτηνοτρόφους, έλεγχος στην παραγωγή, προμήθεια και διακίνηση ζωοτροφών), εξοπλισμό τους με τα αναγκαία μέσα και υποδομές.
Σχεδιασμό και ανάπτυξη προγράμματος εμβολιασμού, με επιστημονικά κριτήρια που θα γίνεται από κρατικές υπηρεσίες.
Έλεγχο και αυστηρή επιτήρηση των σφαγείων για εφαρμογή των μέτρων βιοασφάλειας. Να μην επιβαρυνθούν οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι από το κόστος των αναγκαίων μέτρων πρόληψης και διαχείρισης της νόσου.
Να αποζημιωθούν άμεσα στο 100% της ζημιάς οι κτηνοτρόφοι, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, να δοθεί επιπλέον ενίσχυση για αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος. Να καλυφθεί από το κράτος η αντικατάσταση του κτηνοτροφικού τους κεφαλαίου και η παροχή ζωοτροφών. Όλα τα υπόλοιπα είναι ημίμετρα που μετακυλούν το κόστος και την ευθύνη στους παραγωγούς και τις τοπικές κοινωνίες”.
