Σε δήλωση του βουλευτή Λάρισας του ΚΚΕ κ. Γιώργου Λαμπρούλη για τη συμπλήρωση τριών ετών από την τραγωδία των Τεμπών, αναφέρονται:
«Χιλιάδες λαού και νεολαίας διαδηλώνουν σήμερα για τα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, εκατοντάδες συνδικάτα φορείς σε όλη τη χώρα απεργούν, μεγάλα συλλαλητήρια διοργανώνονται σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, άλλα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χωράς άλλα και του εξωτερικού. Η συμμετοχή όλων δηλώνει πως δεν ξεχνούν και δεν συγχωρούν το έγκλημα στα Τέμπη, τις αιτίες και τους πραγματικούς ενόχους που οδήγησαν σ’ αυτό. δείχνουν με το δάκτυλο την πολιτική του κέρδους που βάζει σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή τους και στέλνουν ένα μήνυμα: «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»!
Η συμμετοχή μας δεν είναι μόνο φόρος τιμής στους νεκρούς και στους συγγενείς τους, αλλά κυρίως χρέος αγώνα στις σημερινές και αυριανές γενιές, αφού η πολιτική που οδήγησε στα Τέμπη είναι εδώ…
Το επιβεβαιώνει η έκρηξη στη «Βιολάντα». Εκεί που ο εργοδότης, αφού μπούκωσε με κέρδη, επιδοτήσεις και κρατική στήριξη στις επενδύσεις του, άφησε τους εργαζόμενους εκτεθειμένους στο φονικό προπάνιο, παρά τις διαμαρτυρίες τους και τις προειδοποιήσεις των τεχνικών. Τα ονόματα των 5 νεκρών εργατριών προστίθενται στις μακριές λίστες των θυμάτων της εργατικής τάξης στον βωμό του κέρδους. Τα μέτρα για τη σωτηρία τους ήταν κόστος για την εργοδοσία και ασήμαντη λεπτομέρεια για το κράτος. Έτσι φτάσαμε στο έγκλημα…
Το επιβεβαιώνει το γενικευμένο μπλακάουτ στον ελληνικό εναέριο χώρο, που καθήλωσε σε έδαφος και αέρα εκατοντάδες πτήσεις, προκαλώντας κινδύνους για την ασφάλεια χιλιάδων επιβατών, πέρα από την τεράστια ταλαιπωρία, αυξάνει τους κινδύνους για νέα εγκλήματα.
Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη η κυβέρνηση παρουσιάζει τη μαγική εικόνα ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί χάρη στην πολιτική της. Μέχρι και δακρύβρεχτο σόου έστησε χτες ο Κυρανάκης, με φόντο τα κομμένα καλώδια που υπονομεύουν τη …νέα εποχή της ασφάλειας. Δεν τους πιστεύει κανείς!
Οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο καταγγέλλουν ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά και ότι αντίθετα, σε πολλά σημεία, η κατάσταση στο δίκτυο είναι χειρότερη απ’ ό,τι πριν τα Τέμπη.
Τρία χρόνια μετά είναι εδώ η πολιτική της «απελευθέρωσης» και των ιδιωτικοποιήσεων με κριτήριο το κέρδος για τους ομίλους, που αναζητούν νέες και μεγαλύτερες αποδόσεις για τα κεφάλαιά τους.
Αυτήν την πολιτική συμπληρώνει σε συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής η «στρατιωτική κινητικότητα», που κάνει απόλυτη προτεραιότητα τη μεταφορά πολεμικού υλικού με το σιδηροδρομικό δίκτυο όλης της Ευρώπης. Οι ράγες του κέρδους βάφονται χακί, σ’ έναν συμβολισμό ότι το ίδιο δρομολόγιο συνεχίζεται με «ειρήνη» και πόλεμο, με μηχανοδηγό το κεφάλαιο, το σάπιο κράτος, την ΕΕ και όλα τα κόμματά της.
Για όλα αυτά είμαστε στον δρόμο! Δυναμώνουμε τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους. Διεκδικούμε μέτρα υγείας και ασφάλειας παντού, διεκδικούμε τις ζωές μας απέναντι στο καπιταλιστικό κέρδος και προβάλλουμε τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, ασφαλείς και φτηνές μεταφορές, υποδομές στην υπηρεσία του λαού και όχι των μονοπωλίων».
