Σε ανακοίνωση-απάντηση της Δημοτικής Αρχής Λάρισας στη Συμπαράταξη Λαρισαίων αναφέρονται τα εξής:
“Προκαλεί εντύπωση η ανακοίνωση της «Συμπαράταξης» για το Φωτοβολταϊκό στην Αμυγδαλέα, παρά την καθαρή απόφαση του Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αποτέλεσε ένα ακόμα πολιτικό «Βατερλό» για την αντιπολίτευση!
Το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε.
Το αρμόδιο κλιμάκιο αποφάνθηκε.
Η σύμβαση δύναται να υπογραφεί.
Και όμως, κάποιοι στην αντιπολίτευση επιμένουν. Γιατί;
Γιατί συνεχίζουν να μιλούν για «οικονομικότερη προσφορά» όταν το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο έκρινε ότι η απόρριψή της ήταν νόμιμη και αιτιολογημένη;
Γιατί αναπαράγουν αριθμούς αποκομμένους από το νομικό και τεχνικό τους πλαίσιο, όταν γνωρίζουν ότι η χαμηλότερη τιμή δεν ταυτίζεται με τη συμφερότερη προσφορά;
Γιατί επιμένουν να υποκαθιστούν τα αρμόδια όργανα ελέγχου, λες και η δική τους πολιτική εκτίμηση υπερισχύει μιας δικαστικής κρίσης;
Γιατί, ενώ το Ελεγκτικό έκρινε ότι η διαδικασία ήταν σύννομη, εκείνοι συνεχίζουν να μιλούν για «ζημία»;
Αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου;
Θεωρούν ότι γνωρίζουν καλύτερα από το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο της χώρας;
Ή απλώς δεν αντέχουν την πολιτική τους διάψευση;
Ας απαντήσουν καθαρά:
Με τη νομιμότητα ή με την υποκατάστασή της από εντυπώσεις;
Με τους θεσμούς ή με τη δημιουργία σκιών;
Με την ευθύνη ή με τη μικροπολιτική;
Διότι όταν το αρμόδιο όργανο ελέγχου αποφασίζει και εσύ συνεχίζεις να διακινείς το ίδιο αφήγημα, δεν υπερασπίζεσαι το δημόσιο συμφέρον.
Υπερασπίζεσαι την πολιτική σου εμμονή.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
Η διαδικασία ελέγχθηκε και βρέθηκε απολύτως νόμιμη.
Η αιτιολόγηση κρίθηκε επαρκής.
Η σύμβαση προχωρά.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απόγνωση από την κατάρρευση ενός ακόμη αφηγήματος που χτίστηκε πάνω σε υποθέσεις, υπαινιγμούς, εντυπώσεις… και αποδείχθηκε τελικά… αέρας.
Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τον πολιτικό σου σχεδιασμό, έχεις δύο επιλογές: ή αναθεωρείς, ή επιμένεις μέχρι να εκτεθείς πλήρως.
Η επιλογή της αντιπολίτευσης είναι προφανής.
Η δημοτική αρχή, ευτυχώς για την πόλη, δεν έχει ανάγκη από αφηγήματα.
Μιλά με αποφάσεις, θεσμική κάλυψη και αποτελέσματα”.
