Επιτυχημένη ήταν η εκδήλωση με θέμα «Μετά τα μπλόκα, τι;», που συνδιοργάνωσαν στη Λάρισα η Κοινωνική Αυτοδιοικητική Παρέμβαση και ο Κόσμος – Πράσινη Συμφωνία.
Στη συζήτηση συμμετείχαν ο αγροτοσυνδικαλιστής και εκπρόσωπος του μπλόκου της Νίκαιας Σωκράτης Αλειφτήρας, ο Περιφερειακός Σύμβουλος και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Γεωπόνων Δημήτρης Σοφολόγης, και ο Γραμματέας του Κόσμου – Πράσινη Συμφωνία και πρώην Ευρωβουλευτής Πέτρος Κόκκαλης. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Λευτέρης Παπαστεργίου, και ακολούθησε πλούσιος διάλογος με το κοινό.
Ο Σωκράτης Αλειφτήρας αναφέρθηκε στη δυναμική των μπλόκων, επισημαίνοντας ότι το αγροτικό κίνημα οφείλει να συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση λύσεων, με αισιοδοξία και αυτοκριτική. Τόνισε την ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού από το πολιτικό σύστημα, με προσαρμογή του ΕΛΓΑ στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο υδατικό ζήτημα, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπογραμμίζοντας ότι το νερό πρέπει να αξιοποιείται όταν και όσο πραγματικά χρειάζεται.
Ο Δημήτρης Σοφολόγης στάθηκε στις επιπτώσεις των αλλεπάλληλων κρίσεων – πανδημία, πόλεμος στην Ουκρανία, φυσικές καταστροφές όπως ο Daniel – στη γεωργία και στη λειτουργία του ευρωπαϊκού γεωργικού αποθεματικού. Αναφέρθηκε στη λογική της Πράσινης Συμφωνίας (Green Deal), υπογραμμίζοντας ότι απαιτείται μια νέα «εξίσωση» παραγωγικότητας και βιωσιμότητας. Για το υδατικό ζήτημα τόνισε πως, χωρίς την υλοποίηση των αναγκαίων έργων που περιλαμβάνονται στο Σχέδιο Διαχείρισης Λεκάνης Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ), η αγροτική παραγωγή θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει σοβαρά αδιέξοδα, ενώ χαρακτήρισε τον μικρό κλήρο ως διαρθρωτικό μειονέκτημα.
Ο Πέτρος Κόκκαλης αναφέρθηκε στην Κοινή Αγροτική Πολιτική ως μία από τις ελάχιστες πραγματικά κοινές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημαίνοντας τον ισχυρό ρόλο των λόμπι στη διαμόρφωσή της. Στάθηκε στη δραματική μείωση του αριθμού των αγροτών, στο υψηλό κόστος παραγωγής και στις επιπτώσεις τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές, καθώς και στη γήρανση και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του αγροτικού πληθυσμού. Άσκησε κριτική στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, σημειώνοντας ότι λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό και με καθυστέρηση σε σχέση με τις εξελίξεις.
Παράλληλα, εστίασε στο ζήτημα του νερού, υπογραμμίζοντας ότι η άρδευση αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή υδατικών πόρων και ότι το νερό θα γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, καθώς θα είναι λιγότερο διαθέσιμο. Τόνισε την ανάγκη μετάβασης σε λιγότερο υδροβόρες καλλιέργειες, την αξιοποίηση της ευφυούς γεωργίας και την αναπροσανατολισμό της αγροτικής παραγωγής από την ποσότητα στην ποιότητα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον «πόσα στρέμματα έχουμε», αλλά «τι παράγουμε και πώς αξιοποιούμε το κάθε στρέμμα».
Η εκδήλωση ανέδειξε με σαφήνεια ότι το αγροτικό ζήτημα απαιτεί σοβαρό διάλογο, στρατηγικό σχεδιασμό και πολιτικές αποφάσεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική κρίση, τους φυσικούς πόρους και τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών.
