Το έκτο μετάλλιό της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα διεκδικεί η εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών, στον (5/2, 19:15) «μικρό» τελικό με αντίπαλο την Ιταλία.
Το συγκρότημα του Χάρη Παυλίδη ταξίδεψε στο Φουντσάλ της Πορτογαλίας με τις «δάφνες» των περσινών τίτλων σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και World Cup και στόχο την κορυφή του βάθρου, όμως η ήττα στα πέναλτι από την Ουγγαρία, στον χθεσινό (3/2) ημιτελικό, υποχρεώνει τη «γαλανόλευκη» να αρκεστεί στη μάχη για την τρίτη θέση, όπως ακριβώς συνέβη και πριν δύο χρόνια στο Αϊντχόφεν.
Με αντίπαλο και τότε τη «σετερόζα», η ελληνική ομάδα είχε πάρει την νίκη με 7-6 και μαζί το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Αυτή τη φορά το διακύβευμα είναι μικρότερο, αλλά είναι δεδομένη η επιθυμία των Ελληνίδων διεθνών να μην επιστρέψουν με… άδεια χέρια από την Πορτογαλία, πολλώ δεν μάλλον από τη στιγμή που αποτελούν το ξεκάθαρο φαβορί της αναμέτρησης.
Η Ιταλία έφτασε ως τα ημιτελικά κυρίως επειδή βρέθηκε -μαζί με την εθνική- στην πιο βατή πλευρά της κλήρωσης και απλά νίκησε στα παιχνίδια που… δεν μπορούσε να χάσει: 24-12 την Κροατία, 17-6 τη Σερβία, 25-11 την Τουρκία και 24-5 τη Γαλλία. Στα δύο δύσκολα ματς που έδωσε, η ομάδα του Κάρλο Σίλιπο έχασε σχετικά εύκολα, τόσο από την εθνική στη Β΄ φάση (15-10), όσο και από την Ολλανδία στον ημιτελικό (8-4). Η «σετερόζα» φαίνεται να βρίσκεται αυτή την περίοδο ένα βήμα πιο πίσω από τις υπόλοιπες ισχυρές ευρωπαϊκές ομάδες και θα είναι έκπληξη αν ανέβει στο βάθρο. Το αποτέλεσμα του «μικρού» τελικού μοιάζει να εξαρτάται περισσότερο από την απόδοση του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, που, αν επιβάλλει το ρυθμό του, δύσκολα θα απειληθεί.
Η Ελλάδα μετράει ως τώρα πέντε μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, εκ των οποίων τέσσερα ασημένια και ένα χάλκινο. Η επικράτηση επί της Ιταλίας πριν δύο χρόνια είναι και η μοναδική νίκη της εθνικής σε «μικρό» τελικό, καθώς είχαν προηγηθεί δύο ήττες, αρκετά παλιότερα (το 1995 στη Βιέννη από την Ολλανδία και το 2001 στη Βουδαπέστη από τη Ρωσία). Από την πλευρά της, η «σετερόζα» διεκδικεί το 11ο μετάλλιό της σε 19 συμμετοχές (πέντε χρυσά, δύο ασημένια, τρία χάλκινα), έχοντας περιοριστεί όμως άλλες έξι φορές στην τέταρτη θέση.
Η διοργάνωση του Φουντσάλ θα ολοκληρωθεί το βράδυ (5/2, 21:15), με τον τελικό ανάμεσα στην Ολλανδία και την Ουγγαρία. Οι «οράνιε» του Ευάγγελου Δουδέση θέλουν να υπερασπιστούν τον τίτλο που κατέκτησαν το 2024 στο Αϊντχόφεν και να ανέβουν στο πρώτο σκαλί του βάθρου για έβδομη φορά στην ιστορία τους, ενώ οι Μαγυάρες αναζητούν επιστροφή στην κορυφή μετά από δέκα χρόνια, καθώς το τρίτο και τελευταίο ως τώρα τρόπαιό τους στη διοργάνωση κατακτήθηκε το 2016 στο Βελιγράδι, και τότε μάλιστα με αντίπαλο την Ολλανδία (9-7). Οι δύο ομάδες συναντήθηκαν και στη Β΄ φάση του τουρνουά, με τις «τουλίπες» να επικρατούν 5-4, σε ένα παιχνίδι όπου πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι δύο τερματοφύλακες, Λάουρα Ααρτς και Μπογκλάρκα Νέσμελι. Γενικότερα, οι δύο αντίπαλοι του τελικού έχουν στηριχθεί ως τώρα στην άμυνά τους και λογικά το ίδιο θα ισχύσει και .
