Την Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στο Γυμνάσιο Μ. Ευυδρίου μια εκπαιδευτική δράση, που συνέδεσε τη σχολική θεωρία με την παραγωγική πραγματικότητα και την οικολογική συνείδηση. Ήταν μια πρωτοβουλία της εκπαιδευτικού του σχολείου, κ. Χριστίνας Παπαποστόλου. Προσκεκλημένοι ήταν ο κ. Γεώργιος Κορομπίλιας, Γεωπόνος του Ελγο Δήμητρα, η κ. Χαρούλα Καρατοσίδου, υπεύθυνη Γεωπόνος του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Ενιπέας» και η κ. Δήμητρα Γάκη από το Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Ο κ. Κορομπίλιας μίλησε στα παιδιά για την μηχανική σύσταση του εδάφους και τους τρόπους βελτίωσης της ποιότητάς του. Μέσα από την κατατοπιστική παρουσίαση του οι μαθήτριες και οι μαθητές κατανόησαν πως το έδαφος είναι ένας ζωντανός οργανισμός τον οποίο πρέπει να διατηρούμε υγιή. Στη συνέχεια τα παιδιά πειραματίστηκαν με διάφορα εδαφικά δείγματα. Ανακάλυψαν τις διαφορετικές ιδιότητές τους και τη διαφορετική χημική σύστασή τους. Χρησιμοποιώντας σταγόνες λεμονιού, ταυτοποίησαν την παρουσία ασβεστίου στα δείγματα. Η αντίδραση αυτή μετέτρεψε το «χώμα» σε ένα ζωντανό εργαστήριο, αποδεικνύοντας ότι το έδαφος είναι ένας οργανισμός που απαιτεί βαθιά γνώση και φροντίδα.
Η κ.Χαρούλα Καρατοσίδου μας μίλησε για την καλλιέργεια οσπρίων και ανέδειξε τον καθοριστικό τους ρόλο στην αζωτοδέσμευση, μια φυσική διαδικασία που καθιστά τη γη μας γόνιμη. Παράλληλα, ενημέρωσε τους μαθητές για τη λειτουργία του Αγροτικού Συνεταιρισμού, εξηγώντας πώς η συλλογικότητα και η σωστή τυποποίηση δίνουν διεθνή ταυτότητα και αξία στα τοπικά προϊόντα.
Τέλος, η κ. Δήμητρα Γάκη συνομίλησε και έλυσε απορίες των παιδιών για την Αναγεννητική Γεωργία ώστε να αντιληφθούμε πως η σύγχρονη γεωργία αποτελεί ένα πεδίο καινοτομίας που μπορεί να δώσει λύσεις στην κλιματική κρίση.
Με μια νέα ματιά στις ρίζες μας
Συχνά το κοντινό μας φαίνεται ασήμαντο. Είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε, αυτό που συνηθίσαμε, που θεωρούμε ως δεδομένο. Χρειάζεται η απόσταση ή η οπτική γωνία των άλλων για να μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε την αξία του. Ιδιαίτερα στα μικρά, αγροτικά σχολεία, τα μακρινά φώτα της πόλης πολλές φορές θαμπώνουν τη σημασία της γης στα πιο βασικά: στην τροφή και στο περιβάλλον, στο μέλλον όλων μας.
Στόχος της δράσης μας ήταν μέσα από τη βιωματική επαφή τα παιδιά να εκτιμήσουν το οικείο, να συνειδητοποιήσουν την αξία του. Και να δουν τη γη με άλλο μάτι: ως έναν χώρο για επιστήμη, δημιουργία και επαγγελματική προοπτική. Προσπαθούμε το σχολείο να λειτουργεί ως πεδίο στο οποίο χτίζεται η αγάπη για τον τόπο και για τον άνθρωπο, ένα μικρό λιθαράκι ενάντια στην ερήμωση της επαρχίας.
