Σε μία ουσιαστική παρέμβαση, αναδεικνύοντας τα σοβαρά ζητήματα που ανακύπτουν σχετικά με τον εκσυγχρονισμό των φυλακών με απώτερο σκοπό την ουσιαστική επανένταξη των αποφυλακισμένων, προχώρησε η Ευαγγελία Λιακούλη, Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Θεσμών & Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και Βουλευτής Λάρισας, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Σωφρονιστικού Συστήματος και λοιπών Δομών Εγκλεισμού Κρατουμένων, στο πλαίσιο προγραμματισμού των εργασιών της εν λόγω Επιτροπής.
Η Ε. Λιακούλη, ξεκίνησε την τοποθέτησή της, επικρίνοντας την έλλειψη βελτίωσης των υφιστάμενων συνθηκών κράτησης στις φυλακές, σημειώνοντας ότι: «..δεν υπάρχει πρόοδος στο σωφρονισμό, ως έννοια στη χώρα μας, και περαιτέρω στο Σωφρονιστικό Σύστημα και στις εκφάνσεις αυτού, έτσι όπως εμείς τις αντιληφθήκαμε και μέσα από τα Καταστήματα Κράτησης και σε επίπεδο επανένταξης των κρατουμένων στην κανονικότητα και στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή», σημειώνοντας ότι αν και στο πλαίσιο της εν λόγω Επιτροπής επί σειράς ετών έχουν ειπωθεί «πολύ σπουδαία πράγματα.. ελάχιστα στην πράξη έγιναν αποδεκτά».
Επιπλέον, στο πλαίσιο της παρέμβασης της, η Τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ, επικεντρώθηκε στο ακανθώδες ζήτημα της χωρητικότητας των φυλακών που επιφέρει την υπερπληθώρα και τον κορεσμό τους, τονίζοντας παράλληλα, ότι θα πρέπει να εξετάσουμε τι συμβαίνει με την υπάρχουσα κατάσταση και συγκεκριμένα: «..πρέπει να δούμε πόσο έχει ξεφύγει, διότι αν έχει ξεφύγει 173% ή 222%, κατά μήνες, όπως στις Δικαστικές Φυλακές Λάρισας, υπάρχει θέμα, στις συνθήκες διαβίωσης, στο αν έχει τα στοιχειώδη, το minimum, που δεν υπάρχει γιατί «αυτό είναι στοιβάζω ανθρώπους», δεν είναι ούτε τους ανθρώπους τους έχω περιορίσει ούτε τους βάζω σε ένα άλλο σύστημα ελέγχου ούτε τους νουθετώ».
Εν συνεχεία, έθεσε προς την Επιτροπή το ερώτημα, αν «όντως βγαίνει κανείς σωφρονισμένος από τις φυλακές και επανεντάσσεται και ξαναπαίρνει τη ζωή στα χέρια του.. τι σημαίνει επανένταξη… σε ποιο πεδίο και με ποια κριτήρια λαμβάνει χώρα η επανένταξη με δεδομένο ότι η Ελλάδα έχει καταγραφεί ως μια από τις χώρες που υπάρχει το φαινόμενο της κυλιόμενης πόρτας, δηλαδή, όσοι μπαίνουν βγαίνουν, ξαναμπαίνουν , ξαναβγαίνουν και ούτω καθεξής. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην ειδική κατηγορία των ανηλίκων παραβατών για τους οποίους, όπως σημείωσε, μόνο σε ένα ποσοστό 17% έχουμε καταφέρει να παρέμβουμε θετικά στη ζωή τους, τονίζοντας επιπροσθέτως τη σημασία των θεραπευτικών δικαστηρίων.
Ιδιαίτερη αναφορά επεφύλαξε, η Λαρισαία Βουλευτής, για την επαναλειτουργία της επιτροπής για τα ναρκωτικά, η οποία έχει να λειτουργήσει από το 2018, τονίζοντας τη σπουδαιότητα της για να τεθούν «επί τάπητος» προτάσεις για τα θεραπευτικά εργαστήρια και δικαστήρια τα οποία, όπως επεσήμανε «…είναι αλληλένδετα μεταξύ τους για να γίνει πράξη η επανένταξη σε αυτή τη μεγάλη κατηγορία ανθρώπων.. γιατί η παραβατικότητα συνδέεται άμεσα με τη νοσηρότητα».
Στο δεύτερο άξονα της ομιλίας της, η Ε. Λιακούλη, αναφέρθηκε στις επισκέψεις των Βουλευτών στις φυλακές. Στο σημείο αυτό, τόνισε, την αναγκαιότητα του μη προγραμματισμού τους από τις διοικήσεις των φυλακών προκειμένου οι Βουλευτές να έχουν τη δυνατότητα να δουν την «ωμή και αληθινή πραγματικότητα» των συνθηκών διαβίωσης των εγκλεισμένων και ακολούθως να προβούν στις ενδεδειγμένες προτάσεις για τη βελτίωση τους, σημειώνοντας πως «η διαχείριση των κρατουμένων και της κάθε ομάδας κρατουμένων είναι μία διαφορετική κατάσταση».
Επιπρόσθετα, εξήρε και τη σημασία των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας που λειτουργούν εντός των Σωφρονιστικών Καταστημάτων της χώρας, το «δούρειο ίππο» των φυλακών , όπως τα χαρακτήρισε, τα οποία χρησιμεύουν ως αποτρεπτικό εργαλείο για την υποτροπή των κρατουμένων. «Είναι το πιο αισιόδοξο πράγμα που μπορούμε να πούμε» συμπλήρωσε δεδομένου ότι «οι κοινωνικοί επιστήμονες μιλάνε για μια συνολική θετική αλλαγή προσωπικότητας για καινούργιους κόσμους που ανοίγουν σε ανθρώπους που δεν είχαν τη δυνατότητα να πάνε ούτε στο δημοτικό .. και αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις για να γίνουν δάσκαλοι, μηχανικοί, γιατροί, τεχνίτες, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι».
Κλείνοντας, την τοποθέτηση της, η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρότεινε και τη δημιουργία εντός των Σωφρονιστικών Καταστημάτων ενός καλλιτεχνικού εργαστηρίου, που να παρέχει στους κρατούμενους τη δυνατότητα όχι απλά να ζωγραφίζουν αλλά να «κάνουν έκθεση έργων τους, να μπορούν να επικοινωνήσουν, να αφιερώνουν το γεγονός σε ένα σκοπό και να συνυπάρχουν με άλλους ανθρώπους».
