Τι σημαίνει να επιστρέφει κανείς στα θρανία ενώ βρίσκεται στη φυλακή και γιατί ονομάζουν οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες τη φυλακή «μεγάλο σχολείο»;
Πόσα πράγματα χαμένα στα ελεύθερα σχολεία ξαναβρίσκουν οι κρατούμενοι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών και γιατί θα άξιζε να αντιμετωπίζουμε πολύ επιφυλακτικά την ιδέα ότι όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μία φυλακή;
Γιατί παραμένει τόσο επιδραστική η ιδέα της «επανένταξης», όταν δεν υπάρχει στη χώρα μας η παραμικρή σχετική καταγραφή για την τύχη των ανθρώπων που κρατούνται, τόσο μέσα στη φυλακή, όσο και μετά την αποφυλάκιση;
Γιατί δυσκολευόμαστε ακόμα και να φανταστούμε έναν κόσμο με λιγότερη φυλακή, ενώ η αποτυχία της είναι αιώνες τώρα πλήρως θεμελιωμένη;
Τι διδάσκει, τελικά, η φυλακή στους ανθρώπους που (κατά προτεραιότητα) περιορίζει και στην κοινωνία που παρατηρεί;
Το βιβλίο «Μαθαίνοντας (σ)τη φυλακή» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Φυλάτος, αντλεί από μία σπάνια στο είδος της εθνογραφική μελέτη που διήρκεσε τρία χρόνια και βασίστηκε σε αφηγήσεις ζωής δεκάδων κρατούμενων μαθητών σε έξι διαφορετικά σχολεία φυλακών ενηλίκων, καλώντας μας να επανεξετάσουμε όσα (θεωρούμε ότι) γνωρίζουμε για τη φυλακή, αλλά και τον τρόπο που μας επηρεάζουν.
Την Παρασκευή 16.01.2026 στις 20.00 στον Κοινωνικό Χώρο “Ven, seremos” (Καλλιάρχου 14-16, Λάρισα) θα συζητήσουμε με τη συγγραφέα, μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και εκπαιδευτικό σε σχολεία φυλακών από το 2017, Αντιγόνη Ευστρατόγλου, γύρω από επείγοντα ερωτήματα που θέτει ο αθέατος κόσμος.
