Σοβαρά ερωτήματα για τις υπερβολικές καθυστερήσεις και τις δομικές δυσλειτουργίες στη διαδικασία υιοθεσίας μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας Anynet θέτουν με κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Γεώργιο Φλωρίδη και την Υπουργό Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής κα Δόμνα Μιχαηλίδου , η βουλευτής και Τομεάρχης Δικαιοσύνης Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ Ευαγγελία Λιακούλη, από κοινού με τις συναδέλφους της βουλευτές Αικατερίνη Σπυριδάκη και Αικατερίνη Καζάνη.
Όπως επισημαίνεται, παρά τις μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν με τον ν. 4538/2018 και τη λειτουργία της πλατφόρμας Anynet, η πραγματικότητα που βιώνουν εκατοντάδες υποψήφιοι θετοί γονείς απέχει σημαντικά από το αφήγημα περί επιτάχυνσης, διαφάνειας και αποτελεσματικότητας. Πίσω από τους αριθμούς και τα στατιστικά στοιχεία, παιδιά και πιστοποιημένοι γονείς εγκλωβίζονται σε έναν δυσλειτουργικό και χρονοβόρο μηχανισμό, με αναμονές που συχνά υπερβαίνουν τα 4 ή και 5 έτη.
Οι Βουλευτές τονίζουν ότι, παρότι η διαδικασία πιστοποίησης υποψηφίων εμφανίζεται τυπικά να ολοκληρώνεται εντός 6–8 μηνών, στην πράξη συχνά απαιτείται έως και ένας χρόνος, ενώ μετά την εγγραφή στο Εθνικό Μητρώο η αντιστοίχιση (matching) καθυστερεί πολυετώς, χωρίς σαφή χρονοδιαγράμματα και χωρίς ουσιαστική ενημέρωση των ενδιαφερομένων.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι ο αριθμός των παιδιών που είναι νομικά «έτοιμα» για υιοθεσία παραμένει εξαιρετικά περιορισμένος, ιδίως για βρέφη και παιδιά κάτω των δύο ετών, γεγονός που υπονομεύει τον βασικό στόχο της αποϊδρυματοποίησης και του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Παράλληλα, παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας ή παιδιά με αναπηρία παραμένουν στο περιθώριο της διαδικασίας.
Όπως υπογραμμίζεται, οι καθυστερήσεις δεν οφείλονται μόνο στη λειτουργία της πλατφόρμας, αλλά κυρίως στις χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες, στην υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών και στην απουσία μηχανισμών συστηματικής παρακολούθησης και αξιολόγησης.
Με την ερώτησή τους, οι Βουλευτές ζητούν συγκεκριμένα στοιχεία για τα παιδιά που βρίσκονται σε δομές, τους πραγματικούς χρόνους αναμονής, τις αιτίες των καθυστερήσεων και τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να λάβει η Πολιτεία, ώστε η υιοθεσία να πάψει να είναι μια εξαντλητική διαδρομή αναμονής και να καταστεί ένας θεσμός ουσιαστικά ανθρωποκεντρικός, λειτουργικός και δίκαιος – πρωτίστως για τα ίδια τα παιδιά.
Τα ερωτήματα που θέτουν είναι σημαντικά :
Πόσα παιδιά βρίσκονται σήμερα σε δομές ή υπό την εποπτεία κοινωνικών υπηρεσιών και πόσα από αυτά είναι βρέφη ή κάτω των δύο ετών, ποιος είναι ο πραγματικός μέσος χρόνος αναμονής από την εγγραφή στο Εθνικό Μητρώο έως την αντιστοίχιση με παιδί –ιδίως για υιοθεσία βρέφους– και ποιες είναι οι συγκεκριμένες αιτίες που οδηγούν στις χρόνιες καθυστερήσεις των διαδικασιών.
Ποιοι μηχανισμοί παρακολούθησης και αξιολόγησης των χρόνων αναμονής υφίστανται σήμερα, ποια είναι τα συμπεράσματά τους και γιατί, παρά τα διαθέσιμα στοιχεία, παραμένει τεράστια η απόκλιση μεταξύ πιστοποιημένων υποψήφιων γονέων και παιδιών που παραμένουν επί χρόνια σε αναμονή.
Ποια μέτρα λαμβάνονται ή προγραμματίζονται για τα παιδιά που βρίσκονται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε δομές ή ανάδοχες οικογένειες, ποιο είναι το σχέδιο επιτάχυνσης της δικαστικής διαδικασίας υιοθεσίας και πώς διασφαλίζεται στην πράξη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
Αν προτίθενται τα Υπουργεία να θεσπίσουν σαφή και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα, να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κοινωνικές υπηρεσίες, να εξειδικεύσουν τα αρμόδια δικαστικά τμήματα και να καθιερώσουν τακτική ενημέρωση της Βουλής για την πορεία και τις καθυστερήσεις στις υιοθεσίες.
Τέλος, ποιες πρωτοβουλίες αναλαμβάνονται για τη στήριξη των υποψήφιων θετών γονέων κατά την πολυετή αναμονή και πώς θα διασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις υιοθεσίας θα εκδίδονται σε σύντομο, προβλέψιμο και ανθρώπινο χρόνο..»
