Σε ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών –Π.Ε.Σ.ΕΚ – Παράρτημα Λάρισας, αναφέρονται τα εξής:
“Ήταν 9 του Γενάρη του 1991, όταν ο αγωνιστής καθηγητής μαθηματικών Νίκος Τεμπονέρας έπεφτε νεκρός, χτυπημένος στο κεφάλι με λοστό από το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννη Καλαμπόκα, επικεφαλής ομάδας τραμπούκων / ροπαλοφόρων, που εισέβαλαν στο σχολικό συγκρότημα του 3ου και 7ου Γυμνασίου – Λυκείου Πάτρας, το οποίο τελούσε υπό κατάληψη από τους μαθητές του.
Η δολοφονική αυτή επίθεση είχε στόχο να καταστείλει το μαζικό εκπαιδευτικό κίνημα που είχε αναπτυχθεί σε ολόκληρη τη χώρα, με τη συμμετοχή μαθητών / μαθητριών, φοιτητών / φοιτητριών και εκπαιδευτικών ενάντια στο αντιδραστικό νομοσχέδιο του τότε υπουργού παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, της κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη. Το μαζικό αυτό κίνημα ανάγκασε την κυβέρνηση, τότε, να αποσύρει όλα τα αντιλαϊκά και αντιεκπαιδευτικά νομοθετήματά της, ( ίδρυση ιδιωτικών Α.Ε.Ι, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, περιορισμός του Πανεπιστημιακού ασύλου, ομοιόμορφη ενδυμασία μαθητών /μαθητριών (!), έπαρση σημαίας…) και τον υπουργό παιδείας να παραιτηθεί. Τα χρόνια που ακολούθησαν οι πολιτικές που εφάρμοσαν στον χώρο της Δημόσιας Εκπαίδευσης οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν, υπέσκαψαν το κύρος της και υπονόμευσαν το Δημόσιο Σχολείο…!
Σήμερα, 35 χρόνια μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα, η Δημόσια Εκπαίδευση απειλείται και πάλι!
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. επιχειρεί να ολοκληρώσει την επίθεση στην Παιδεία – και σε κάθε δημόσιο αγαθό – με την ακύρωση του χαρακτήρα της Δημόσιας Εκπαίδευσης. Σήμερα απειλείται η παιδαγωγική ελευθερία, και η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, καθώς η κυβέρνηση νομοθετεί διώξεις των εκπαιδευτικών, ποινικοποιεί τους συλλογικούς αγώνες και την απεργία, αρνείται την πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών και καλύπτει τα κενά με δεκάδες χιλιάδες ελαστικά εργαζόμενους, υποκαθιστά τη Γνώση με την απόκτηση δεξιοτήτων, εμπορευματοποιεί τη γνώση με την είσοδο μεγάλων χορηγών στα Σχολεία και την προώθηση ιδιωτικών πανεπιστημίων , υπονομεύοντας, παράλληλα, τα δημόσια Α.Ε.Ι. με την ανεπαρκή χρηματοδότησή τους.( Ταυτόχρονα, εξαπατά τους πολίτες πως – δήθεν – ενδιαφέρεται για το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης (!) με την επιβολή της …πολυδιαφημισμένης «αξιολόγησης» ως πανάκεια στο απαξιωμένο , από την ίδια και τις επιλογές της, δημόσιο σχολείο!)
Οι ενέργειες αυτές της κυβέρνησης αποσκοπούν, κατά τη γνώμη μας, στην πλήρη καθυπόταξη της εκπαίδευσης στα ιδιωτικά συμφέροντα, στην εμπέδωση της λογικής του «κέρδους» από παντού (νεοφιλελεύθερη λογική), στον εκμαυλισμό των μαθητών και των μαθητριών μας στην αποδοχή της «αγοράς» / των αγορών ως τον απόλυτο ρυθμιστή της ζωής τους, ακυρώνοντας έτσι το Σχολείο ως θεσμό που απελευθερώνει, που καλλιεργεί αξίες, κριτική σκέψη και ανθρωπιστικά ιδανικά!
Τριάντα πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του, η εκπαιδευτική κοινότητα, οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν ξεχνούν ότι ο Τεμπονέρας δολοφονήθηκε υπερασπιζόμενος τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία. Το δικαίωμα μιας κοινωνίας να μορφώνεται. Δολοφονήθηκε υπερασπιζόμενος τους μαθητές του στην παρακρατική επίθεση που εξαπολύθηκε για να σπάσουν οι μαθητικές καταλήψεις του 1990-91.
Η θυσία του Νίκου Τεμπονέρα είναι ένα ορόσημο. Είναι για εμάς, τους συναδέλφους και τις Συναδέλφισσες του, – και για όλους – ένας φάρος για το παρόν και το μέλλον. Η πυξίδα που δείχνει τον δρόμο. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι δημόσια αγαθά και δικαιώματα, όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Δημοκρατία, η Ελευθερία, η Αξιοκρατία, η Κοινωνική Δικαιοσύνη, η ισοτιμία, η Εργασία με ασφάλεια, ο σεβασμός της ζωής της ίδιας δεν χαρίζονται αλλά καταχτιούνται με τον αγώνα των ανθρώπων του λαού.
Οι αγώνες των εκπαιδευτικών αλλά και οι αντιστάσεις σε κάθε χώρο δουλειάς δείχνουν ότι η κοινωνία δεν σκύβει το κεφάλι: απαντά με αντοχή, οργάνωση και συλλογικότητα απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, που επιλέγει ξανά το δρόμο της καταστολής, της συγκάλυψης, της απαξίωσης των κοινωνικών αναγκών, του ξεπουλήματος των δικαιωμάτων μας και της ζωής μας.
Εμείς, οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί είμαστε εδώ! Παρόντες , στα χνάρια του Νίκου Τεμπονέρα. Υπερασπιζόμαστε τη μόρφωση όλων των παιδιών του λαού μας, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Υπερασπιζόμαστε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας για να υπάρχει ελπίδα! Συνεχίζουμε να διεκδικούμε την Παιδεία που έχει ανάγκη ο λαός και η πατρίδα μας. Γιατί δεν ξεχνάμε τις παρακαταθήκες μας «η Παιδεία είναι το μέγιστο μέσο για την ελευθερία του ανθρώπου» (Αδαμάντιος Κοραής) ή «ο Αγώνας για την Παιδεία είναι Αγώνας για τη λευτεριά» (Δημήτρης Γληνός ).
Εμείς αυτή την Παιδεία υπερασπιζόμαστε, και θα το κάνουμε όσο αντέχουμε και είμαστε ζωντανοί, απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που έχουν μετατρέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε …λογιστικές εγγραφές και τους ανθρώπους …σε αριθμούς, και «χαμηλού κόστους αναλώσιμα»!
Τιμώντας τη μνήμη του Ν. Τεμπονέρα, δεν ξεχνάμε τη θυσία του. Προχωράμε ενωμένοι, – με τους ενεργούς εκπαιδευτικούς, τη νεολαία και όλους τους εργαζόμενους – δυνατοί, με ώριμη / άγρυπνη ταξική συνείδηση και τον χρόνο αυτό, το 2026, αντίθετοι σε ένα Σύστημα που θρέφεται με τους πολέμους, τις γενοκτονίες, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και βυθίζει τις ζωές μας στην ανασφάλεια.
Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας για ένα Δημόσιο, Δωρεάν και ποιοτικό Σχολείο για όλα τα παιδιά μας. Ζει στους αγώνες για αύξηση των δαπανών για την παιδεία, για μόνιμους διορισμούς, για πραγματική μόρφωση, και ζωή με δικαιώματα και ελευθερίες. Ζει στον αγώνα των λαών για ειρήνη, που απειλείται, πια, άμεσα, από έναν αδίσταχτο και ανεξέλεγκτο, παγκόσμιο καπιταλισμό! *( δυστυχώς, με τη θλιβερή υποστήριξη ή τη δουλοπρεπή «αφωνία» κυβερνήσεων …όπως της πατρίδας μας!)”.
