Σοβαρές αιχμές για κυβερνητική ασυνέπεια και πλήρη αποτυχία εφαρμογής του Μέτρου 5.2 αφήνει με επίκαιρη ερώτησή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Λάρισας κ. Βασίλης Κόκκαλης. Η ερώτηση αφορά το πρόγραμμα ύψους 45 εκατ. ευρώ που είχε σχεδιαστεί για την αποκατάσταση των τεράστιων ζημιών στην κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία από την κακοκαιρία «Daniel» και τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2023.
Όπως επισημαίνει ο κ. Κόκκαλης, το Μέτρο 5.2 ενεργοποιήθηκε με στόχο την πλήρη και δωρεάν αντικατάσταση του ζωικού κεφαλαίου, καθώς και την εξ ολοκλήρου ανακατασκευή σταβλικών εγκαταστάσεων και την αποκατάσταση εξοπλισμού για πληγέντες κτηνοτρόφους και μελισσοκόμους σε Θεσσαλία, Έβρο και Βόρεια Φθιώτιδα. Το ποσοστό στήριξης είχε ρητά οριστεί έως και στο 100% των επιλέξιμων δαπανών, προκειμένου οι παραγωγοί να μπορέσουν να επανεκκινήσουν την παραγωγική τους δραστηριότητα.
Με την υπουργική απόφαση 1874/15-2-2024 καθορίστηκε το πλαίσιο εφαρμογής του μέτρου και ακολούθησε η προκήρυξή του στις 4 Μαρτίου 2024, όπου προβλέπονταν συγκεκριμένα ανώτατα όρια εύλογου κόστους ανά κατηγορία επενδύσεων. Στο πλαίσιο της πρώτης πρόσκλησης του Υπομέτρου 5.2 εκδόθηκαν αποφάσεις διοικητικού ελέγχου τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2025, στις οποίες καθορίζονταν αναλυτικά τα επιλέξιμα ποσά δημόσιας δαπάνης για κάθε δικαιούχο.
Ωστόσο, σύμφωνα με την ερώτηση του Λαρισαίου βουλευτή, η εικόνα ανατράπηκε πλήρως με την έκδοση της πρώτης απόφασης ένταξης πράξεων στις 8 Δεκεμβρίου 2025. Αν και εντάχθηκαν 114 πράξεις, τα τελικά ποσά της δημόσιας δαπάνης προσδιορίστηκαν εκ νέου μετά από έλεγχο σώρευσης με τις αποζημιώσεις του ad hoc προγράμματος «Daniel» και του ΕΛΓΑ, με αποτέλεσμα οι εγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις να είναι δραματικά μειωμένες σε σχέση με τα ποσά που είχαν αρχικά ανακοινωθεί.
Ο κ. Κόκκαλης τονίζει ότι τα τελικά καταβληθέντα ποσά δεν καλύπτουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις δαπάνες που έχουν ήδη πραγματοποιήσει οι παραγωγοί, οι οποίοι βασίστηκαν στις επίσημες αποφάσεις διοικητικού ελέγχου και στη δέσμευση για κάλυψη του 100% των επιλέξιμων δαπανών. Η μείωση των ενισχύσεων, λόγω του ελέγχου υπεραντιστάθμισης με προηγούμενες αποζημιώσεις, αφήνει –όπως αναφέρει– τους πληγέντες οικονομικά ακάλυπτους και εγκλωβισμένους σε δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν.
Με αυτά τα δεδομένα, θέτει ευθέως το ερώτημα προς τον Υπουργό αν προτίθεται να τηρήσει τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης και το θεσμικό πλαίσιο του Μέτρου 5.2, διασφαλίζοντας την κάλυψη του 100% των επιλέξιμων δαπανών για τους πληγέντες δικαιούχους. Όπως υπογραμμίζει, πρόκειται για ζήτημα αξιοπιστίας της πολιτείας και επιβίωσης των παραγωγών που επλήγησαν από πρωτοφανείς φυσικές καταστροφές και σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα χρηματοδοτικό κενό που απειλεί άμεσα το μέλλον τους.
