Γράφει ο Γ. Λαμπρούλης βουλευτής Λάρισας του ΚΚΕ και αντιπρόεδρος της Βουλής
«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σχολιαστεί η νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» (!), ισχυρίζεται χυδαία στην ανάρτησή του ο Κυρ. Μητσοτάκης, στέλνοντας στα σκουπίδια ακόμα και το κουρέλι που ονομάζουν «διεθνές δίκαιο» και το αξιοποιούν όπως τους βολεύει για να δικαιολογήσουν τα εγκλήματά τους.
Μνημείο αίσχους, στην υπηρεσία της εμπλοκής για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, είναι η στάση της κυβέρνησης και οι δηλώσεις του πρωθυπουργού για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, τις οποίες συμπληρώνουν οι αντιδράσεις των άλλων αστικών κομμάτων και ο ψευτοκαβγάς τους για το ποιος υπερασπίζεται καλύτερα το …«διεθνές δίκαιο».
Μετά από ώρες αφωνίας, με μια ελεεινή ανάρτηση ο πρωθυπουργός αναπαράγει τα γελοία προσχήματα για την ωμή και απροκάλυπτη επέμβαση, αναγνωρίζοντας το «δικαίωμα» των ΗΠΑ να οργανώνουν πραξικοπήματα, ανατροπές κυβερνήσεων και επεμβάσεις ανάλογα με τα συμφέροντά τους.
Πέφτουν ξανά οι μάσκες για το τι καθορίζει τις σχέσεις ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και την εξωτερική πολιτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων: Τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, η ληστεία των πλουτοπαραγωγικών, ενεργειακών πηγών, οι σφοδροί, ανειρήνευτοι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των «σφαιρών επιρροής» και των αγορών. Αυτή είναι η «πεμπτουσία» του ιμπεριαλιστικού «δικαίου» τους.
Αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα με τις ανακοινώσεις και παρεμβάσεις τους «τερμάτισαν» την υποκρισία και το ξέπλυμα των πραγματικών αιτιών πίσω από τη στρατιωτική επίθεση στον λαό της Βενεζουέλας.
ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και άλλοι καταγγέλλουν για την επέμβαση τον «τραμπισμό», κάνοντας «γαργάρα» το γεγονός ότι η επιθετικότητα απέναντι στους λαούς της Λατινικής Αμερικής – και όχι μόνο – είναι πολιτική όλων των αμερικανικών κυβερνήσεων, Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανικών, που αντιμετωπίζουν την περιοχή ως «πίσω αυλή» και «ζώνη στρατηγικού ενδιαφέροντος» για την αστική τάξη των ΗΠΑ απέναντι στους ανταγωνιστές της, Κίνα και Ρωσία.
Αλλωστε, επί Δημοκρατικών ξεκίνησε το 2015 η «ανακήρυξη εθνικής έκτακτης ανάγκης για τη Βενεζουέλα», όπως και οι σχετικές κυρώσεις, που επεκτάθηκαν στη συνέχεια με απόπειρες πραξικοπημάτων και παζάρια, όπως με τη συνδιαχείριση πετρελαϊκών πηγών ανάμεσα στην αμερικανική «Chevron» και στην κρατική εταιρεία της Βενεζουέλας.
Οσο για τα κλαψουρίσματα περί καταπάτησης του «διεθνούς δικαίου» από «το δίκιο του ισχυρού», είναι οι ίδιοι που πανηγύριζαν για την ανατροπή Ασαντ στη Συρία και την ανακήρυξη των τζιχαντιστών σε «μεταβατική κυβέρνηση», την οποία επέβαλαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στη χώρα.
Είναι οι ίδιοι που πριν δύο χρόνια «έσβηναν» 7 δεκαετίες ισραηλινής κατοχής και μιλούσαν για «το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», αναπαράγοντας τα προσχήματα περί «τρομοκρατίας» που αξιοποίησαν για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού το κράτος – δολοφόνος και οι Ευρωατλαντικοί σύμμαχοί του.
Αποθεώνουν την ΕΕ, που αναγνώρισε μέχρι και τον …εν αναμονή πραξικοπηματία της Βενεζουέλας Γκουαϊδό, ενώ καλύπτει πλήρως την αμερικανική επέμβαση και ξεπλένει όλα τα προσχήματα, επιβεβαιώνοντας την καθοριστική συμβολή και συμμετοχή της στους εγκληματικούς σχεδιασμούς σε βάρος του βενεζουελάνικου λαού.
Υπάρχουν όμως και οι «αντισυστημικοί» του συστήματος, όπως η Κωνσταντοπούλου, που μέχρι χτες βράδυ δεν είχε αρθρώσει λέξη για τη βρώμικη επέμβαση των ΗΠΑ. Κι όταν το έκανε, κατήγγειλε ότι η αμερικάνικη επίθεση έγινε «χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση, αγνοώντας εντελώς το Κογκρέσο», με τα γνωστά αναμασήματα περί παραβίασης του «διεθνούς δικαίου».
Ο Βελόπουλος τέλος, μετά την παρατεταμένη αφωνία, έσπευσε να αναπαράγει τα ιμπεριαλιστικά προσχήματα περί «ναρκεμπορίου» στη Βενεζουέλα. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι ο κάλπικος «αντισυστημισμός» τους σταματάει στο χαλάκι όπου σκουπίζουν τα πόδια τους οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί…
Απέναντι σε όλους αυτούς και στην επικίνδυνη για τον λαό στάση τους στέκεται μόνο το ΚΚΕ. Από την πρώτη στιγμή καταδίκασε το ιμπεριαλιστικό έγκλημα και εξέφρασε την αμέριστη αλληλεγγύη του στον λαό της Βενεζουέλας, τον μόνο υπεύθυνο να αποφασίσει και να καθορίσει προς όφελός του το μέλλον το δικό του και της χώρας του.
Τα μεγάλα συλλαλητήρια του Σαββάτου, στην Αθήνα έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία και στις άλλες πόλεις, έδωσαν μια πρώτη, άμεση απάντηση και έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα: Καμία νομιμοποίηση δεν έχουν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να μπλέκουν τον λαό στα βρώμικα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, που ανάβουν νέες εστίες πολέμου και φέρνουν πιο κοντά το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης ανάφλεξης.
