«Είμαστε υποχρεωμένοι συνεργαστούμε όλοι σε ένα κοινό σκοπό, να διαφυλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο της Θεσσαλίας. Αυτή είναι η πραγματική της περιουσία. Ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο διεκδίκησης για τη στήριξη όσων παράγουν στο θεσσαλικό κάμπο».
Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας στην ομιλία του στον επίσημο εορτασμό του Κιλελέρ, που συνδιοργάνωσαν στο χώρο του μνημείου η Περιφέρεια και ο Δήμος Κιλελέρ, παρουσία της ηγεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, βουλευτών και εκπροσώπων πολιτικών κομμάτων, αυτοδιοικητικών, εκπροσώπων συνεταιριστικών και παραγωγικών φορέων.
Ο Δημήτρη Κουρέτας στην ομιλία του ανέφερε τα εξής: Το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε αυτή τη στιγμή να λύσουμε και πρέπει όλοι μαζί να συνεργαστούμε είναι το υδατικό πρόβλημα, η έλλειψη νερού. Χωρίς αυτό δεν νοείται παραγωγή. Εκεί πρέπει όλοι να σκύψουμε με προσοχή και όλα τα υπόλοιπα τα οποία γνωρίζουμε για την αγροτική ανάπτυξη, έπονται.
Η Θεσσαλία έχει ένα ελληνικό και πανευρωπαϊκό παράδοξο και πρωτιά. Το 15% του ΑΕΠ προέρχεται από την πρωτογενή της παραγωγή και άλλο τόσο από την δευτερογενή. Δεν γίνεται πουθενά αυτό σε καμιά περιφέρεια της Ευρώπης. Αυτό πρέπει να το κρατήσουμε. Το Ουκρανικό ζήτημα πριν από χρόνια ανέδειξε το πρόβλημα της αυτάρκειας των αγροτικών προϊόντων.
Οι παραγωγοί κάποιων άλλων χωρών δέχτηκαν να γίνουν υπάλληλοι στις πολυεθνικές, δίνοντας τα προϊόντα που παράγουν, χωρίς να ενδιαφέρονται πλέον για την περιβαλλοντική διάσταση και την ποιότητα των προϊόντων τους. Αυτό το μοντέλο κάποιοι ήθελαν να το εφαρμόσουν και στη Θεσσαλία, μετά τον daniel. Ευτυχώς στην κυβέρνηση μας άκουσαν και κατάλαβαν ότι αυτή η κίνηση είναι αδιέξοδη.
Στη Θεσσαλία ανά περιοχές παράγουμε πολλά και ποιοτικά προϊόντα και σαν Περιφερειακή Αρχή εμείς προσπαθούμε μέσα από διάφορα προγράμματα να τα αναδείξουμε, προτάσσοντας την ταυτότητα. Και επειδή η επέτειος του Κιλελέρ είναι για να τιμήσουμε τους νεκρούς, θεωρώ ότι αν δεν έχεις κάποιον σκοπό για το οποίο αξίζει να πεθάνεις, δεν έχεις αξία και να ζεις».
