Σε ανακοίνωση της Τομεακής Επιτροπής Υπαίθρου Λάρισας του ΚΚΕ, με αφορμή την κακοκαιρία, αναφέρονται τα εξής:
Στο ίδιο έργο θεατές βρέθηκαν άλλη μια φορά σήμερα οι κάτοικοι των δήμων Αγιάς και Τεμπών που είδαν δρόμους, σπίτια, να πλημμυρίζουν με την πρώτη “δυνατή” βροχή του χειμώνα. Αντίστοιχα, σαν να μην έφταναν οι σοβαρές ελλείψεις μέτρων ασφαλείας στο σιδηροδρομικό δίκτυο, παρά το έγκλημα των Τεμπών, το απόγευμα της Κυριακής πλημμύρισαν τα τούνελ των Τεμπών και δεν μπορούσαν να περάσουν οι συρμοί των τρένων. Όσο δυνατή κι αν ήταν η βροχή, δεν μπορεί να κρυφτεί η γύμνια του κράτους και οι διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων και των τοπικών – περιφερειακών αρχών για την απουσία αντιπλημμυρικών έργων, ολοκληρωμένου σχεδίου και μηχανισμού πρόληψης τέτοιων έκτακτων περιστατικών, που γίνονται ολοένα και πιο συχνά. Ο λαός της Θεσσαλίας βλέπει να απειλείται η ζωή και η περιουσία του αφού παρά τις περσινές μεγάλες καταστροφές και τα μεγάλα λόγια κυβέρνησης, περιφέρειας και της πλειοψηφίας των δημοτικών αρχών, δεν έχει προχωρήσει κανένα αντιπλημμυρικό έργο για την προστασία του λαού, ούτε καν τα απολύτως αναγκαία αναχώματα, αφού η επιλεξιμότητά τους υποτάσσεται στο κριτήριο του κόστους – οφέλους, κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα από το περιβόητο πόρισμα της ολλανδικής εταιρείας, ενώ ακόμα και οι όποιες ενέργειες γίνονται, χαρακτηρίζονται από αποσπασματικότητα.
Δεν πρόκειται για ανικανότητα. Το κριτήριο του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων με βάση το οποίο μια σειρά από απαραίτητα για τον λαό έργα, όπως τα αντιπλημμυρικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρούνται «μη επιλέξιμα» ή χρηματοδοτούνται αφού συνδεθούν με άλλα έργα που φέρουν κέρδη σε επιχειρηματικούς ομίλους, αφού είναι κοστοβόρα και χωρίς το προσδοκώμενο ποσοστό κέρδους για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αντίστοιχα είναι οι προτεραιότητες της εκάστοτε κυβέρνησης που προτιμούν να δίνουν δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμούς που υπηρετούν τα ΝΑΤΟϊκα σχέδια αντί για έργα προστασίας του λαού.
Αντί σε κάθε εποχή να αγωνιούμε για τα φυσικά φαινόμενα και να μετράμε καταστροφές, χρειάζεται να οργανώσουμε την πάλη μας, τον αγώνα μας, να διεκδικήσουμε τις υποδομές που χρειάζονται, την ανακούφιση όσων πλήττονται, να δοθούν αποζημιώσεις στο 100% άμεσα στους κατοίκους, τους αγρότες της περιοχής, σε όλους όσοι επλήγησαν, για όλες τις ζημιές, χωρίς τους γνωστούς όρους που αποκλείουν μεγάλο μέρος των πληγέντων, να αποκατασταθούν οι ζημιές και ταυτόχρονα να δυναμώσει ο αγώνας εκείνος που θα βάζει στο στόχαστρο την πραγματική αιτία, την ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις που το στηρίζουν.
