Του Αλέξανδρου Νάρη*
Μαζί τους, όχι γιατί είναι τα παιδιά της διπλανής πόρτας. Είναι πολλά τα χρόνια που αυτό έχει πάψει να έχει σημασία. Μαζί τους όχι γιατί παίρνουν λίγα λεφτά και περνάνε δύσκολα. Όλοι παίρνουμε λίγα λεφτά και πολλοί περνάνε πολύ πιο δύσκολα. Μαζί τους γιατί δεν κάνουν πίσω. Μαζί τους γιατί όταν ο αλήτης έριξε τον συνάδελφό τους από τον μηχανάκι και τον άφησε ετοιμοθάνατο, τσακίστηκαν να γυρίσουν για να τον σώσουν. Μαζί τους γιατί στα δύσκολα εκείνους καλούμε να μας σώσουν, κι από κείνους απαιτούμε σωτηρία. Μαζί τους γιατί είναι η ζωντανή απόδειξη του οργανωμένου κράτους για το οποίο μάτωσαν τόσες και τόσες γενιές. Χωρίς μίρλα, χωρίς κλάψα, χωρίς “ναι μεν αλλά”.
Μαζί τους γιατί είναι Φύλακες.
Μαζί τους ακόμα κι όταν κάνουν λάθη, χωρίς ποτέ να παπαγαλίσω της ανοησίες περί ελλιπής εκπαιδεύσεως. Λες και ξέρει κανείς από όσους μιλάνε για εκπαίδευση τι είναι αυτό το πράγμα. Λες και έχει πάει να δει τι γίνεται στις σχολές τους, τι τρέξιμο πέφτει, λες και έχει βρεθεί απέναντι από πορεία, απέναντι από μπαχαλάκηδες, απέναντι από συνταξιούχους, απέναντι από ληστές, απέναντι από απελπισμένους. Λες και μπορεί ο καθένας να είναι Φύλακας.
Ε λοιπόν δε μπορεί ο καθένας να είναι Φύλακας. Λίγοι το μπορούν. Και σ’ αυτούς τους λίγους τους πρέπει σεβασμός. Γιατί όταν φτύνεις τον Φύλακα, καλωσορίζεις τον ληστή. Και οι Πολίτες έχουν βαρεθεί, έχουν σιχαθεί αυτό το ερμαφρόδιτο καθεστώς της Πολιτικής Ορθότητας που συνεχώς και αδιαλείπτως παρουσιάζει το άσπρο – μαύρο, που θέλει τον ληστή καημένο και τον Πολίτη που αποφασίζει να ΜΗΝ κάνει πως κοιμάται, στυγνό εγκληματία. Ένα καθεστώς που μας κατσικώθηκε αθόρυβα και γι’ αυτό τόσο αποτελεσματικά, ένα καθεστώς που θέλει πολύ κόπο, πολύ αγώνα και πολύ προσοχή για να το ξεριζώσουμε από τον τόπο μας.
Αυτοί οι άντρες που σέρνονται ως υπόδικοι γιατί αμύνθηκαν απέναντι σε ένα σεσημασμένο κλέφτη, είναι που στέκονται ανάμεσα σε μας και σε ένα χάος, που εύχομαι ολόψυχα ποτέ να μην γνωρίσουμε. Ένα χάος που γνώρισαν και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα βιώνουν, όλοι οι γειτονικοί μας λαοί.
Λαοί που είδαν τον Αστυνομικό να γίνεται μπάτσος, τον Φύλακα Πραιτοριανό, τους μαφιόζους Άρχοντες και τη ζούγκλα Νόμο. Υπεύθυνοι και υπόλογοι απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είμαστε όλοι εμείς που ονομάζουμε τους εαυτούς μας Πολίτες. Όλοι εμείς που νοιαζόμαστε, που μπορούμε ακόμα και ξεχωρίζουμε έννοιες, αξίες και αρχές. Ας μην παρασυρθούμε λοιπόν για άλλη μια φορά από την προπαγάνδα τους, κι ας στηρίξουμε τους άντρες και τις γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας!
*Ο κ. Αλέξανδρος Νάρης είναι δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Λαρισαίων
