Του Θωμά Ψύρρα
«Σας λείπω;» έτσι άρχισε την ομιλία του ο Τραμπ, χτες, Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2021 στην Συνδιάσκεψη Πολιτικής Δράσης των Ρεπουμπλικάνων (CPAC) στο Ορλάντο.
Βλέποντας την απρόσμενα πολύ μεγάλη συμμετοχή, ξαναρώτησε: «Σας λείπω;» Και συνέχισε επαναλαμβάνοντας τα γνωστά για την «κλοπή» των ψήφων εντείνοντας τις επιθέσεις εναντίον των εχθρών του.
Μετά τις απαραίτητες επιθέσεις του στα «ψεύδη των μέσων ενημέρωσης» και στην «αριστερή χειραγώγηση των μέσων», περιέλαβε τον Μπάιντεν και τους οπαδούς του Μπάιντεν αποκαλώντας τους «κογιότ», «φαύλους», «λαθρέμπορους», «παράνομους», «εξωγήινους», «που θα δώσουν μαζική αμνηστία» σε όλους τους δολοφόνους των φυλακών, «τρελούς της άκρας αριστεράς» που θα πνίξουν τη χώρα με μια «αλυσίδα μετανάστευσης», που ήδη μετακινούν τη χώρα προς το «ριζοσπαστισμό, το σοσιαλισμό και οδηγούν στον κομμουνισμό» και «ακυρώνουν τον πολιτισμό».
Το παραλήρημα του Τραμπ αρχικά δεν έγινε δεκτό με πολύ ενθουσιασμό. Οι σύνεδροι ήταν μάλλον συγκρατημένοι, εκτός από τα σημεία που αναφέρθηκε στην κλοπή της νίκης (οι σύνεδροι φώναζαν «Εσύ κέρδισες!»). Όταν όμως έφτασε η ώρα που άνοιξε η κάλπη της μυστικής ψηφοφορίας ο Τράμπ πήρε το 55% (με πολύ μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Ron DeSantis, Ρεπουμπλικανό Κυβερνήτη της Φλόριντα, στο 21%).
Συμπεράσματα:
α) Οι Ρεπουμπλικάνοι σύνεδροι δεν φανέρωσαν τον ενθουσιασμό τους δημοσίως αλλά όταν πήγαν στη μυστική ψηφοφορία έδειξαν ότι θέλουν το κόμμα να πάει ακόμα περισσότερο στα δεξιά αν και αυτό δεν θα το φώναζαν ποτέ δημοσίως δυνατά.
β) Ο Τραμπ εμποδίζει, προς το παρόν, την εμφάνιση κάθε άλλου Ρεπουμπλικανού «διαδόχου» και επομένως συνεχίζει να καθορίζει την τρέχουσα πολιτική των Ρεπουμπλικάνων.
Η επανάληψη του Trump Show στη συνδιάσκεψη υπενθύμισε σε όλους ότι ανάμεσα στη βάση των ρεπουμπλικάνων υπάρχει μια λατρεία του Trump την οποία ο παλιός συντηρητισμός δεν μπορεί να τον σταματήσει. Οι ηγέτες του κόμματος γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να κερδίσουν με τον Τραμπ και τον Τραμπισμό – αλλά επίσης δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτόν και τους οπαδούς του. Γνωρίζουν ότι οι ψηφοφόροι του Τραμπ κυριαρχούν στις τοπικές εκλογές του κόμματος και εκείνοι τους χρειάζονται για να κερδίσουν έδρες στη Βουλή και τη Γερουσία. Όσο όμως περισσότερο κυριαρχεί ο Τραμπ στη συζήτηση, τόσο περισσότερο θα συνεχίσει να ωθεί τους ψηφοφόρους των μεσαίων τάξεων των προαστίων που αγκάλιασαν τον Μπάιντεν πέρυσι – ειδικά τις γυναίκες – μακριά από τους Ρεπουμπλικάνους.
Αυτό είναι ένα θέμα που απασχολεί το mainstream του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων.
Το κόμμα δεν μπορεί να απαλλαγεί από τον Τραμπισμό. Δεν μπορεί να δημιουργήσει ούτε νέα πρόταση και συνεπώς ούτε νέα πλειοψηφία. Μπορεί να κερδίσει μόνο αν μπλοκάρει εκείνους τους ψηφοφόρους που τους απορρίπτουν, όπως απέρριψαν τον Τραμπ. Γι’ αυτό πολλοί στο κόμμα των Ρεπουμπλικάνων έχουν σταματήσει να «σκέφτονται» και να αναζητούν προτάσεις και νέο αφήγημα που θα αναπροσαρμόσουν τη φυσιογνωμία της παλιάς συντήρησης. Αντί γι’ αυτό βλέπουν ότι οι επιθετικές προτάσεις του Τραμπ για κατάργηση «της επιστολικής ψήφου», για την δημιουργία «ταυτότητας ψηφοφόρου», για «αυτοπρόσωπη ψήφο» κλπ αποτελούν μια κάποια «λύση». Πολλοί μέσα στο κόμμα επιθυμούν να τεθούν τέτοιου είδους θεσμικά εμπόδια ώστε να μειωθεί ο αριθμός όσων συμμετέχουν στις εκλογές και να εμποδιστούν (ή εμμέσως να αποκλειστούν) συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα τα οποία έδωσαν στις τελευταίες εκλογές την πλειοψηφία στον Μπάιντεν. Αλλά αυτό αποτελεί επιτομή του τραμπικού λαϊκισμού.
Ο λαϊκισμός του Τραμπ φύτρωσε για τα καλά μέσα στους Ρεπουμπλικάνους και αυτό σημαίνει ότι το κόμμα τους θα πορευτεί μαζί του για μεγάλο χρονικό διάστημα (με ό,τι αυτό συνεπάγεται).
Το ζήτημα όμως είναι ποια συγκεκριμένη αντιθετική επιρροή θα έχει το φαινόμενο αυτό και στην πολιτική των Δημοκρατικών, γιατί στην πολιτική τη φυσιογνωμία σου δεν την ορίζεις μόνος με τρόπο απόλυτο, αλλά πάντα σε σχέση και με την ποιότητα του αντιπάλου σου. Και αυτό θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον μια και η πολιτική των δημοκρατικών δεν αφορά μόνο τους Αμερικανούς.
Λάρισα 1/3/2021
