Τον κορωνοϊό πλέον τον διασπείρουν κυρίως οι ελαφρόμυαλοι ζαμανφού πολίτες που παρά τις αγωνιώδεις προειδοποιήσεις των ειδικών για μέτρα προστασίας αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή, ακόμη και των δικών τους ανθρώπων και ενδιαφέρονται κυρίως για την πρόσκαιρη καλοπέραση τους. Αυτός ο νέος κοινωνικός “φασισμός της διασκέδασης” θα στοιχίσει αδιάκριτα ζωές παππούδων, γονιών, αδελφών, ξαδέλφων και φίλων όταν οι ‘ξαναμμένοι’ επιστρέψουν στα σπίτια τους μετά το καλοκαίρι.
Οι υπόλοιποι που αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο οφείλουν να αντιδράσουν με υπευθυνότητα αλλά και τόλμη, ζητώντας φωναχτά αποστάσεις, μάσκα στα καταστήματα, στους συγγενείς, στους φίλους.
Πως μπορείς να ανεχθείς αυτή την θανατηφόρο αδιαφορία και ελαφρότητα και να νιώθεις καλά; Πως μπορείς να ανεχθείς ότι οι γονείς σου, τα παιδιά σου, οι αγαπημένοι σου αλλά κι εσύ κινδυνεύετε να είστε τα επόμενα θύματα του εγκληματικού ζαμανφουτισμού; Τι σόι κοινωνία είναι αυτή που ενδιαφέρεται πρώτα για το ‘ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει …’, με τίμημα ανθρώπινες ζωές; Τι σόι νεολαία είναι αυτή που δεν ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπο παρά μόνο για την πρόσκαιρη πάρτη της. Πόσο ανθρώπινη άραγε θα είναι όταν η αθωότητα της νιότης δοκιμαστεί από τις δυσκολίες της ζωής; Από την απόλυτη πολιτικοποίηση στην απόλυτη αδιαφορία;
Η απίστευτη πρόκληση της θανατηφόρου πανδημίας είναι η ευκαιρία της να δείξει ότι ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπο, να πάρει στα χέρια της αυτή την πρόκληση. Όχι με λόγια αλλά με πράξεις υπευθυνότητας και ναι στέρησης των δευτερευόντων της για τα πρωτεύοντα της ζωής…
